Ο ιστότοπος, όπου βρίσκεσθε, αποτελεί παράρτημα του e-περιοδικού Νυχθημερόν της Ζακύνθου και αφορμήθηκε από την διάθεση των συντελεστών του ζακυνθινού αυτού ηλεκτρονικού ιστότοπου για μια μικρή έστω συμβολή στo έργο της Ορθόδοξης Ιεραποστολής και μάλιστα του δραστήριου Επισκόπου Μοζαμβίκης κ. Ιωάννου, του Ζακυνθίου. Ο Ορθόδοξος Επίσκοπος της μεγάλης και φτωχής αυτής αφρικανικής χώρας επωμίσθηκε από τον Οκτώβριο του 2010 τον ευαγγελισμό εις Χριστόν των Μοζαμβικανών, υπό το πατρικό βλέμμα του προεστώτος του δευτερόθρονου Ορθοδόξου Πατριαρχείου, Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ Β΄.

E-mail ιστότοπου: orthomoz@gmail.com / Επικοινωνία με την Ιερά Επισκοπή Μοζαμβίκης: naosgr@gmail.com

ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΟΓΟΥ "ΑΛΗΘΩΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΜΟΖΑΜΒΙΚΗΣ (13.4.2013)

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

9.10.15

Βαρυσήμαντη η παρουσία του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου Β΄ στο Παναφρικανικό Κοινοβούλιο


























Την Δευτέρα 5η Οκτωβρίου 2015, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, επισκέφθηκε την έδρα του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου στο Midrand του Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής, αποδεχόμενος την πρόσκληση του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου (PAP) και του Εξοχωτάτου Προέδρου του κ. Roger Nkodo Dang, προκειμένου να απευθύνει επίσημο χαιρετισμό στην εναρκτήρια συνεδρία της νέας Κοινοβουλευτικής περιόδου της Ολομέλειας του Κοινοβουλίου.

Ο Εξοχώτατος κ. Dang, αρχικά υποδέχθηκε στο Γραφείο της Προεδρίας τον Μακαριώτατο Πατριάρχη και την συνοδεία του, αποτελούμενη από τον Μητροπολίτη Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ. Δαμασκηνό, τους Επισκόπους Μοζαμβίκης κ. Ιωάννη (σύνδεσμο της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας με το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο) και Νιτρίας κ. Νεόφυτο, τον Έξαρχο του Πατριαρχείου στην Κύπρο Πρωτοπρεσβύτερο π. Αθηνόδωρο Παπαευρυπιάδη, τους Αρχιμανδρίτες π. Αθανάσιο Ακούντα και π. Δανιήλ Μπιάζη, Ιεροκήρυκα Ζακύνθου και τον Βουλευτή κ. Ανδρέα Μιχαηλίδη, Αρχηγό της Αντιπροσωπείας της Διακοινοβουλευτικής.

Στην προσφώνησή του ο κ. Πρόεδρος καλωσόρισε τον Πατριάρχη στο Παναφρικανικό Κοινοβούλιο, στο οποίο, όπως ανέφερε, συμμετέχουν μέλη από 54 Κοινοβούλια της Αφρικής. Τόνισε δε, ότι είναι ιδιαίτερη η τιμή που αισθάνεται για την αποδοχή της πρόσκλησης εκ μέρους του Πατριάρχου, διότι εκπροσωπεί τον Αρχαιότερο Χριστιανικό θεσμό της Αφρικής. Καταλήγοντας, προσκάλεσε τον Πατριάρχη να αναλάβει δράση για την δημιουργία μια μεγάλης συνάντησης, υπό την αιγίδα του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου, όλων των θρησκειών της Αφρικής, η οποία θα συμβάλει στον διάλογο των πολιτισμών και την θρησκευτική ανεκτικότητα.

Στην αντιφώνησή του προς τον κ. Πρόεδρο, ο Πατριάρχης εξέφρασε τις θερμότατες ευχαριστίες του για την πρόσκληση. Στην συνέχεια, μίλησε με θερμότατα λόγια για την προσωπικότητα του κ. Προέδρου και για την χώρα του το Καμερούν, στην οποία διακόνησε, ενώ τον ενημέρωσε για το εν γένει κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Αλεξανδρινής Εκκλησίας σε ολόκληρη την Ήπειρο. Τον παρακάλεσε δε, να συμβάλει και ο ίδιος με τις δυνάμεις του στην εντατικοποίηση των δράσεων αυτών και σε άλλες αφρικανικές χώρες.

Ο κ. Πρόεδρος, συμπληρώνοντας, τόνισε ότι είναι πλέον η κατάλληλη στιγμή να δουλέψουν μαζί οι δύο Θεσμοί, πάνω σε αυτές τις βάσεις της φιλανθρωπίας και ότι θα συνεργαστεί μαζί του για το κοινό καλό της Αφρικής, ενώ έκανε ιδιαίτερη μνεία στην άψογη συνεργασία της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας με το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο.

Εν συνεχεία, μετέβησαν αμφότεροι στην Κεντρική Αίθουσα Ομιλιών «Dr. Moussa Iddriss Ndele» του Κοινοβουλίου, στην οποία ανέμεναν οι Βουλευτές των 54 χωρών της Αφρικής, Υπουργοί, Διπλωμάτες και πλήθος επισήμων προσκεκλημένων του Κοινοβουλίου. Ο Πατριάρχης έγινε δεκτός από την ολομέλεια με τιμές αρχηγού κράτους.

Ο κ. Πρόεδρος, αφού έλαβε θέση στην έδρα του, προσκάλεσε τον Πατριάρχη να ανέλθει στο Βήμα και να πάρει τον λόγο.

Ο Πατριάρχης στην ομιλία του τόνισε ότι «βρίσκομαι στο ναό της Αφρικανικής Δημοκρατίας, προκειμένου να μεταφέρω σε έναν από τους σημαντικότερους Αφρικανικούς οργανισμούς, το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο, τις κοινές αγωνίες για το σήμερα, αλλά και τις κοινές μας ελπίδες για το αύριο των άπορων και ορφανών παιδιών της Αφρικής, και όσων αδελφών μας υποφέρουν, που σε πείσμα των καιρών και των περιστάσεων παραμένουν πιστοί στον ιερό θεσμό της οικογένειας για να ζήσουμε όλοι στην Αφρικανική Ήπειρο ένα καλύτερο μέλλον με κοινωνική πρόοδο, ευημερία, ασφάλεια και ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία».

Συνεχίζοντας τον λόγο του είπε: «Ως Πάπας και Πατριάρχης Αλεξάνδρειας, με δέος και φόβο Θεού προσπαθώ, κατά το μέτρο των δυνατοτήτων μου, να φανώ χρήσιμος στους λαούς της Αφρικής, στους απλούς ανθρώπους του μόχθου, της αρρώστιας και του αναλφαβητισμού, να συμβάλλω δε κατά το δυνατόν στην εξάλειψη της φτώχειας και της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Η εδώ παρουσία μου, με θέτει για ακόμη μια φορά, προ των ευθυνών που έχουμε άλλωστε όλοι εμείς, οι πολιτικοί και πνευματικοί ηγέτες της ηπείρου μας, προκειμένου να αγωνισθούμε δυναμικότερα για να περιορίσουμε και να εξαλείψουμε τα φαινόμενα αυτά».

Κατόπιν, αναφερόμενος στον σπουδαίο ρόλο που διαδραματίζει η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, είπε: «Χαιρετίζω λοιπόν με ανυπόκριτη χαρά και ικανοποίηση, την συνεργασία σας με την Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας. 

Όλοι μας, άλλωστε, πληροφορηθήκαμε ότι για πρώτη φορά, φέτος μετά τις εκλογές, του 2014, με απόφαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δημιουργήθηκε μόνιμη διακομματική Ομάδα για την ελευθερία της θρησκείας ή πίστης και τη θρησκευτική ανεκτικότητα.

Πληροφορηθήκαμε με ικανοποίηση ότι η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας συνέβαλε ουσιαστικά στην δημιουργία αυτής της μόνιμης επιτροπής και επιπλέον έχει στενή συνεργασία μαζί της.

Εκτιμώ ότι και εμείς πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι πιο μόνιμο που θα αφορά τον χώρο των θρησκειών και θα υπερβαίνει τα καλά λόγια και τα ευχολόγια».

Ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος, περαίνοντας τον λόγο του κατέληξε: «Το Πατριαρχείο μας και εγώ προσωπικά ως Πάπας και Πατριάρχης της μεγάλης πόλεως της Αλεξάνδρειας, είμαι έτοιμος να συμβάλλω ώστε να δομήσουμε έναν μόνιμο χώρο θρησκευτικού διαλόγου των πολιτισμών στα πλαίσια του κοινοβουλίου σας και της συνεργασίας σας με την Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας».

Στην συνέχεια, ο κ. Πρόεδρος, έκανε ιδιαίτερη μνεία στην προσωπικότητα και τους αγώνες του Αλεξανδρινού Προκαθήμενου. 

Μετά το πέρας των ομιλιών, ο Πατριάρχης περιεκόσμησε τον κ. Πρόεδρο με την Ανώτατη τιμητική διάκριση του Θρόνου, τον Μεγαλόσταυρο του Λέοντος του Αποστόλου Μάρκου, τιμώντας στο πρόσωπό του άπαντα τα μέλη του Κοινοβουλίου.

Οι δύο κορυφές, ο Πρόεδρος και ο Πατριάρχης, μετέβησαν στην συνέχεια στην είσοδο του Κοινοβουλευτικού Μεγάρου, για να υποδεχθούν την Υπουργό Εξωτερικών της Νότιας Αφρικής κα. Maite Nkoana-Mashabane, εκπρόσωπο του Εξοχ. Προέδρου της Δημοκρατίας της Νότιας Αφρικής Jacob Zuma, με την οποία ο Πατριάρχης είχε σύντομη συνομιλία.

Στην συνέχεια, εισήλθαν στην μεγάλη Αίθουσα Συνεδριάσεων, όπου παιάνισαν ο Εθνικός Ύμνος της Νότιας Αφρικής και ο Ύμνος της Παναφρικανικής Ένωσης, ενώ ο κ. Πρόεδρος κήρυξε την λήξη της εναρκτήριας Συνεδρίασης.

Εξερχόμενοι της αίθουσας, μετέβησαν και εγκαινίασαν την Έκθεση της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας με τίτλο: «Πάσχα στον Ορθόδοξο κόσμο», στην οποία εκτίθεται πλούσιο φωτογραφικό υλικό από χριστιανικούς Αναστάσιμους εορτασμούς.

Τέλος, ο Πατριάρχης παρευρέθη στην καθιερωμένη Συνέντευξη Τύπου του Εξοχ. κ. Προέδρου και της Εξοχ. κας. Υπουργού, προς τα διεθνή Μ.Μ.Ε.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ:

Εξοχώτατε Πρόεδρε του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου κ. Ρότζερ Νκόντο Ντάνγκ,

Eξοχώτατοι κύριοι και κυρίες Βουλευτές της Αφρικανικής Ηπείρου,

Βρίσκομαι σήμερα κοντά σας μετά από την ευγενή πρόσκληση του Προέδρου σας, ο οποίος προέρχεται από μια όμορφη χώρα το Καμερούν στο οποίο διακόνησα στο παρελθόν ως Μητροπολίτης έχοντας το Γιαουντέ ως Κέντρο της διακονίας μου στις χώρες της Δυτικής Αφρικής.

Ως Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας στην Αφρική, αγωνίζομαι να παρέχω βήμα και φωνή στους Αφρικανούς αδελφούς μας που ακόμη υποφέρουν, ιδιαίτερα τα άπορα και ορφανά παιδιά, που περιμένουν τη δική μας κοινή δράση για να ζήσουν ευτυχισμένα και να ατενίσουν το μέλλον με ελπίδα. 

Βρίσκομαι σήμερα εδώ, στο ναό της Αφρικανικής  Δημοκρατίας, προκειμένου να μεταφέρω σε έναν από τους σημαντικότερους Αφρικανικούς  οργανισμούς, το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο, τις κοινές αγωνίες για το σήμερα, αλλά και τις κοινές μας ελπίδες για το αύριο των άπορων και ορφανών παιδιών της Αφρικής, και όσων αδελφών μας υποφέρουν, που σε πείσμα των καιρών και των περιστάσεων παραμένουν πιστοί στον ιερό θεσμό της οικογένειας για να ζήσουμε όλοι στην Αφρικανική Ήπειρο ένα καλύτερο μέλλον με κοινωνική πρόοδο, ευημερία, ασφάλεια και ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία. 

Στον σημερινό σύγχρονο κόσμο δυστυχώς, βιώνουμε ξανά, κάθε στιγμή στις μέρες μας, τα οδυνηρά αποτελέσματα του θρησκευτικού φανατισμού. Συνάνθρωποί μας, λόγω διαφορετικής θρησκευτικής πίστης δολοφονούνται ή αναγκάζονται να εκπατρισθούν και να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς, αναζητώντας ένα τόπο ασφαλή όπου να ζήσουν τα παιδιά τους. 

Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι πίσω από κάθε θρησκευτική σύγκρουση υπάρχουν, κρύβονται πολιτικές αντιπαραθέσεις και συμφέροντα. Προσπάθειες για γεωπολιτικές ανακατατάξεις, που δεν υπολογίζουν τις ζωές των ανθρώπων. 

Όμως, εσείς και εμείς, δηλαδή οι πολιτικοί ηγέτες και εμείς οι θρησκευτικοί, φέρουμε μεγάλη ευθύνη για την ειρηνική πορεία της Ηπείρου μας και του κόσμου γενικότερα. 

Πάνω στις δικές σας πολιτικές αποφάσεις, συνύπαρξης και ειρήνης, πρέπει να δομήσουμε την δραστηριότητα καταλλαγής και αλληλοκατανόησης, ώστε να σχεδιάσουμε από κοινού το μέλλον των παιδιών μας έξω και πέρα από την φτώχεια και τον πόλεμο. Από την καταστροφή και τον φόβο. 

Το Πατριαρχείο μας, ο Θρόνος του Αποστόλου Μάρκου, ουδέποτε μέσα στους είκοσι αιώνες ζωής του, δεν υπέθαλψε, δεν στήριξε και δεν ανέδειξε θρησκευτικές έριδες. 

Οι θρησκευτικές διαφορές, όπως και οι πολιτικές, λύνονται με τον διάλογο και την αλληλοκατανόηση. 

Το Πατριαρχείο μας βρίσκεται σε επαφή και ανταλλαγή απόψεων και με άλλες θρησκευτικές οντότητες και συμμετέχει ενεργά, σε όλους του χριστιανικούς διαλόγους με τις άλλες μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες, δηλαδή τον μουσουλμανισμό και τον ιουδαϊσμό.

Ως Πάπας και Πατριάρχης Αλεξάνδρειας, με δέος και φόβο Θεού προσπαθώ, κατά το μέτρο των δυνατοτήτων μου, να φανώ χρήσιμος στους λαούς της Αφρικής, στους απλούς ανθρώπους του μόχθου, της αρρώστιας και του αναλφαβητισμού, να συμβάλλω δε κατά το δυνατόν στην εξάλειψη της φτώχειας και της καταπίεσης, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. 

Η εδώ παρουσία μου, με θέτει για ακόμη μια φορά, πρό των ευθυνών που έχουμε άλλωστε όλοι εμείς, οι πολιτικοί και πνευματικοί ηγέτες της ηπείρου μας, προκειμένου να αγωνισθούμε δυναμικότερα για να περιορίσουμε και να εξαλείψουμε τα φαινόμενα αυτά. 

Είμαστε υποχρεωμένοι να συνεργασθούμε και να ζήσουμε μαζί εδώ μέσα σε περιβάλλον ειρήνης και προκοπής. 

Χαιρετίζω λοιπόν με ανυπόκριτη χαρά και ικανοποίηση, την συνεργασία σας με την Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας. 

Είναι μια πολιτική οργάνωση που χαίρει μεγάλης εκτίμησης στον πολιτικό κόσμο όλης της υφηλίου που εδώ και είκοσι τρία χρόνια μέσα από κάθε μέσο που διαθέτει παλεύει ενάντια στην φτώχεια και την ανέχεια, για ειρήνη και συνύπαρξη των ανθρώπων πέρα από σύνορα, φυλές και πολιτισμούς. 

Η συνεργασία σας αυτή είμαι βέβαιος πως θα φέρει καρπούς για την μεγάλη πληγωμένη ήπειρό μας. Θα σας οδηγήσει ακόμη σε συνεργασίες με άλλους χώρους, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. 

Όλοι μας, άλλωστε, πληροφορηθήκαμε ότι για πρώτη φορά, φέτος μετά τις εκλογές, του 2014, με απόφαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δημιουργήθηκε μόνιμη διακομματική Ομάδα για την ελευθερία της θρησκείας ή πίστης και τη θρησκευτική ανεκτικότητα.

Πληροφορηθήκαμε με ικανοποίηση ότι η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας συνέβαλε ουσιαστικά στην δημιουργία αυτής της μόνιμης επιτροπής και επιπλέον έχει στενή συνεργασία μαζί της. 

Εκτιμώ ότι και εμείς πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι πιο μόνιμο που θα αφορά τον χώρο των θρησκειών και θα υπερβαίνει τα καλά λόγια και τα ευχολόγια. 

Εξοχότατε κ. Πρόεδρε, Κυρίες και κύριοι βουλευτές. 

Με βάση δικές σας πρόσφατες αποφάσεις και διακηρύξεις, σχεδιάζετε την εξέλιξη αυτού του Σώματος, του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου, σε όργανο σημαντικών στρατηγικών αποφάσεων για όλη την ήπειρο, ώστε τα προβλήματα των λαών μας να αναδειχθούν ως προβλήματα όλης της ηπείρου. 

Αποφασίσατε να αναζητήσετε λύσεις πάνω σε τεχνικά έργα και υποδομές που αφορούν όλη την Ήπειρο. Να δημιουργήσετε τα απαραίτητα εργαλεία, τις αναγκαίες ομάδες ειδικών, που θα σας επιτρέπουν να δείτε τα προβλήματα και τις λύσεις τους σε ένα επίπεδο πάνω από τις επιμέρους κρατικές οντότητες και τοπικά συμφέροντα. Να συμβάλλετε στην θεσμοθέτηση κανόνων δικαίου για όλη την Ήπειρό μας. 

Σταθερός σύμμαχός σας οι νέες τεχνολογίες που παρέχουν στις μέρες μας όλο και μεγαλύτερες δυνατότητες. 

Η προσπάθειά σας μας γεμίζει ικανοποίηση και διακρίνουμε μέσα από αυτήν ένα καλλίτερο μέλλον για όλους μας. 

Αυτή η πολύτιμη προσπάθεια παναφρικανικής πολιτικής συνεννόησης και προοπτικής, την οποία εδραιώνει το κοινοβούλιο σας, προκειμένου να είναι άρτια και ολοκληρωμένη, πρέπει να λαμβάνει υπόψη της και τις κοινωνικές και πολιτισμικές- θρησκευτικές διαστάσεις των λαών της Αφρικής. 

Σε ένα τέτοιο υψηλό πολιτικό επίπεδο πρέπει να προσεγγίσουμε τον διάλογο των πολιτισμών και την συνεργασία των θρησκευτικών εκφράσεων της Αφρικής. 

Κάθε προσπάθεια που αφορά το αφρικανικό μέλλον, πρέπει να έχει ως αφετηρία και αναφορά, την πολιτισμική αλληλοκατανόηση και συνεργασία λαών και ανθρώπων. 

Το μέλλον της Αφρικής, η προοπτική της, βασίζεται τελικά στην δυνατότητα που πρέπει να αναπτύξουμε ώστε να εξασφαλίσουμε αρχές και δομές ειρηνικής συνύπαρξης και κατανόησης. 

Σε ένα τέτοιο σχέδιο, σε μια τέτοια προοπτική, το Πατριαρχείο μας και εγώ προσωπικά ως Πάπας και Πατριάρχης της μεγάλης πόλεως της Αλεξάνδρειας, είμαι έτοιμος να συμβάλλω ώστε να δομήσουμε έναν μόνιμο χώρο θρησκευτικού διαλόγου των πολιτισμών στα πλαίσια του κοινοβουλίου σας και της συνεργασίας σας με την Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας.

Ο Θεός να Σας ευλογεί όλους!

19.5.15

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α.Θ.Μ. ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΙΓΥΠΤΙΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ


Την  17η Μαίου ε.έ. η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄ είχε επίσημη συνάντηση στο Κάιρο με τον Εξοχ. Πρωθυπουργό της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου κ.Ibrahim Mehleb.

Κατά τη συνάντηση ο  Πατριάρχης εξέφρασε τις ευχαριστίες και την εκτίμησή του για το ενδιαφέρον που έδειξε ο Πρωθυπουργός για τον Ι.Ναό της Μονής Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου, σε όλα τα στάδια των εργασιών πλήρους ανακαίνισης και αναβάθμισής του, μέχρι τα Θυρανοίξια που πραγματοποιήθηκαν τον περασμένο Απρίλιο.

Ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος απηύθυνε πρόσκληση προς τον Πρωθυπουργό να επισκεφθεί το Ναό, ενώ  απὸ τὴν πλευρὰ του ο κ. Mehleb επισήμανε ότι ήταν επιθυμία του να παρευρεθεί στην τελετή των θυρανοιξίων, αλλὰ εμποδίστηκε απὸ το ταξίδι του στην Τζακάρτα, για τη Σύνοδο Κορυφής Ασίας – Αφρικής. Ο Μακαριώτατος απένειμε στον πρωθυπουργό ως δώρο, μικρογραφία του Ι.Ν. του Αγίου Γεωργίου, επισημαίνοντας ότι μετά την τελετή των Θυρανοιξίων σημειώθηκε μεγάλη αύξηση του αριθμού Αιγυπτίων επισκεπτών και τουριστών στην Ιερά Μονή.

Με τη σειρά του ο Αιγύπτιος Πρωθυπουργός μετά την θερμή υποδοχή που επεφύλαξε στον Πατριάρχη Θεόδωρο, τόνισε ότι είναι «Πρέσβης του Δικαίου», εξέφρασε την εμπιστοσύνη και την εκτίμησή του για τις προσπάθειες του Αλεξανδρινού Προκαθημένου να εξυπηρετήσει την Αίγυπτο και το λαό της ειδικά με το κάλεσμά του προς τους Έλληνες και Ρώσους τουρίστες να επισκεφθούν την Αίγυπτο.

Επίσης ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο για τη πρωτοβουλία ίδρυσης νοσοκομείου κοντά στην Ι.Μ. του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Κάιρο, που θα συμβάλλει στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών στους κατοίκους της περιοχής με αξιοπρέπεια, λαμβάνοντας υπόψη τις κοινωνικές τους συνθήκες.

Στο τέλος της συναντήσεως ο Πατριάρχης εξέφρασε τα συλλυπητήρια προς τις οικογένειες των Αιγυπτίων δικαστών, που έδωσαν χθες τη ζωή τους για την πατρίδα τους, ενώ ο Πρωθυπουργός κ. Mehleb, τόνισε ότι η Αίγυπτος καταβάλλει το τίμημα για την προστασία των εδαφών της από την απειλή της τρομοκρατίας, η οποία δεν απειλεί μόνο τη χώρα, αλλά και ολόκληρο τον κόσμο, διότι δεν έχει ούτε θρησκεία ούτε πατρίδα.

Να σημειωθεί ότι την συνάντηση κάλυψαν όλα τα μέσα του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου της Χώρας  με πολύ θερμά σχόλια.

22.1.15

Συνάντηση συνεργασίας του Επισκόπου Μοζαμβίκης κ.Ιωάννου, με την ΑΘΜ τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρο Β΄, στην Ιωαννούπολη της Νοτίου Αφρικής.

Συνάντηση πραγματοποίησε τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ.Ιωάννης, με την Α.Θ.Μ. τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρο Β΄, στο πλαίσιο της ποιμαντικής επισκέψεώς του στην όμορη Ιερά Μητρόπολη Ιωαννουπόλεως, για τρέχοντα θέματα της Επισκοπής του.
 
***************
 
Meeting held its Monday January 19th, his Eminence Bishop of Mozambique Mr. Ioannis, with his Beatitude Pope and Patriarch of Alexandria and All Africa Theodoros II, current affairs of his Diocese, under the pastoral visit of His Beatitude  to Holy Metropolis of Johannesburg.

Συνάντηση της ΑΘΜ, του Πατριάρχου Αλεξανδρείας με τον Πρόεδρο Νοτίου Αφρικής [Meeting The Patriarch of Alexandria with the President of South Africa]


 

 Την Κυριακή 18η Ιανουαρίου ε.έ. η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, στα πλαίσια της ποιμαντικής του επισκέψεως στην Ι. Μητρόπολιν Ιωαννουπόλεως, πραγματοποίησε συνάντηση με τον Εξοχ. Πρόεδρο της Νοτίου Αφρικής κ. Jacob Zuma στην Προεδρική κατοικία στην Πρετόρια.
Παρόντες στην συνάντηση ήταν ο Υπουργός Προεδρίας κ. Jeff Radebe, ο Υφυπουργός Εξωτερικών, η Γενική Διευθύντρια της Προεδρίας της Δημοκρατίας, η Κυβερνητική εκπρόσωπος στα μέσα ενημερώσεως και ο Πρέσβυς του Υπουργείου Εξωτερικών γιά θέματα Δυτικής Ευρώπης .
Τον Μακαριώτατο συνόδευαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ. Δαμασκηνός, ο Αιδ. Πρωτοπρεσβύτερος π.Αθηνόδωρος Παπαευριπιάδης, Έξαρχος του Μακαριωτάτου στην Κύπρο, οι Εξοχώτατοι Πρέσβεις της Ελλάδος κ. Μαρία Διαμαντοπούλου, της Κύπρου κ. Πέτρος Νακούζης και της Αιγύπτου κ. S. F. Naguib.
Επίσης ο Πρόεδρος του HIP Alliance κ. Σταύρος Νικολάου, καθώς και οι κ.Γιάννης Μπαλαδάκης και κ.Μάνος Διακάκης.
Τον Μακαριώτατο δέχθηκε ο Πρόεδρος Ζούμα εγκάρδια, καθώς και όλα τα μέλη της συνοδείας Του. Καλοσωρίζοντάς τους και εκφράζοντας τις ευχαριστίες του για την επίσκεψη αυτή του Μακαριωτάτου και την ιδιαίτερη χαρά για την ευκαιρία της συναντήσεως, εξήρε το ρόλο και την παρουσία του Ελληνισμού όλα αυτά τα χρόνια στο κοινωνικό γίγνεσθαι της Νοτίου Αφρικής, αναφερόμενος στο γνωστό σε όλους πρόσωπο του δικηγόρου κ. Γεωργίου Μπίζου.
Ο Μακαριώτατος ωμίλησε κατόπιν με θερμά λόγια για την εκατοτριακονταετή παρουσία του Ελληνικού και Κυπριακού Ελληνισμού στην χώρα της Νοτίου Αφρικής, η οποία είναι αισθητή σε όλους τούς τομείς συμβάλοντας στην πρόοδο και ευημερία της χώρας.
Εν συνεχεία, αναφέρθηκε διεξοδικά στην πολυαιώνια παρουσία του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, το οποίο εδρεύει στην φιλόξενη χώρα της Αιγύπτου και απολαμβάνει τόν σεβασμό, την αγάπη και την στήριξη της Αιγυπτιακής Κυβερνήσεως.
Κατόπιν, μίλησε γιά την παρουσία της Ορθοδόξου Εκκλησίας σε όλα σχεδόν τα αφρικανικά κράτη, για την ανάπτυξη του κοινωνικού και φιλανθρωπικού έργου του Πατριαρχείου σ΄αυτά, με σκοπό την βοήθεια των ενδεών ανθρώπων, στον εκπαιδευτικό, κοινωνικό και ιατρικό τομέα.
Εξήγγειλε την επιθυμία του για την ανάπτυξη και στην χώρα της Νοτίου Αφρικής ενός μεγάλου έργου στο θέμα της υγείας και ζήτησε την συνεργασία του Προέδρου σ΄αυτό τόν τομέα, ιδίως για την μεγάλη μάστιγα του AIDS, με την εφαρμογή προγραμμάτων καταπολέμησής του, την οποία ο Πρόεδρος υπεσχέθη.
Παράλληλα υπεσχέθη την συμβολή του Ελληνορθοδόξου Πατριαρχείου στον τομέα διαχείρησης των υδάτινων πόρων με σκοπό την πρόσβαση ευπαθών και ενδεών ομάδων στο καθαρό πόσιμο νερό..
Και σ΄αυτό τον τομέα ο Πρόεδρος κ. Ζούμα ευχαριστώντας τον Μακαριώτατον, υπεσχέθη την οιαδήποτε διευκόλυνσή του στην ανάπτυξη ενός τέτοιου έργου, κυρίως με την διάνοιξη πηγαδιών σε υποβαθμισμένες περιοχές.
Ο Μακαριώτατος προσκάλεσε τον Πρόεδρο να επισκεφθή την έδρα του Πατριαρχείου στην χώρα της Αιγύπτου, πρόσκληση την οποία ο Πρόεδρος μετά χαρά απεδέχθη.
Τέλος, η Α.Θ.Μ. περιεκόσμησε τόν Πρόεδρο της Νοτίου Αφρικής με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Λέοντος του Αγίου Μάρκου και προσέφερε ένα Σταυρό με την ευχή να τον φέρει πάντοτε μαζί του. Ο Πρόεδρος κ.Ζούμα ιδιαίτερα συγκινημένος ευχαρίστησε τον Πατριάρχη για την τιμή και τα δώρα, συνοδεύοντάς τον μέχρι την έξοδο της κατοικίας του, ενώ η θερμή αυτή συνάντηση προβλήθηκε με πολλά θετικά σχόλια από τα Μ.Μ.Ε. της Νοτίου Αφρικής.
 
[πηγή :Romfea.gr]
 
 ***************
On Sunday, January 18 EU the Beatitude Pope and Patriarch of Alexandria and All Africa, Theodore II, as part of his pastoral visit to I. Metropolis Johannesburg, held a meeting with His Excellancy. South African President Mr. Jacob Zuma at the Presidential residence in Pretoria.
The meeting were attending the Minister of the Presidency Mr. Jeff Radebe, Deputy Foreign Minister, the Director General of the Presidency of the Republic, the Government representative in the media and the Ambassador Ministry for Western European issues.
His Beatitude was accompanied by Metropolitan of Johannesburg and Pretoria. Damascus, the Rev.. Reverend p.Athinodoros Papaefripiadis, Exarch of His Beatitude in Cyprus, the Excellencies Ambassadors of Greece Mr. Maria Diamantopoulou, Cyprus Mr. Nakouzis Peter and Egypt Mr. SF Naguib.
Also the President of HIP Alliance Mr. Stavros Nicolaou, and k.Giannis Baladakis and k.Manos Diakakis.
His Beatitude received the President Zuma cordial, and all members of his escort. Wellcoming and expressing his gratitude for this visit of His Beatitude and delighted for the opportunity of the meeting, praised the role and presence of Hellenism over the years in society of South Africa, referring to the well known person of lawyer Mr. George Bizos.
His Beatitude spoke then warmly about the houndred years presence of Greek and Cypriot Hellenism in the country of South Africa, which is felt in all areas taking part of the progress and prosperity of the country.
Subsequently, it was reported in detail in many centouries presence of the Greek Orthodox Patriarchate of Alexandria and All Africa, located in the hospitable country of Egypt and enjoys the respect, love and support of the Egyptian Government.
Then they talked about the presence of the Orthodox Church in almost all African countries, to develop the social and charitable work of the Patriarchate thyself, to help the needy people, the educational, social and medical sectors.
Announced his desire to develop the country and South Africa a major project on the issue of health and requested the cooperation of the President in this area, especially for the great scourge of AIDS, the implementation of tobacco control programs, which the President promised.
At the same time promised the contribution of the Greek Orthodox Patriarchate in management of water resources for the access of vulnerable and needy groups to clean drinking water ..
And in this area the President. Zuma thanked His Beatitude, promised to any convenience in the development of such a project, particularly by drilling wells in deprived areas.
His Beatitude invited the President to visit the seat of the Patriarchate in the country of Egypt, invitation which the President gladly accepted.
Finally, the Beatitude bestowed the President of South Africa the Grand Cross of the Order of the Lion of St. Mark and offered a cross with the wish always to bring with him. The President Mr.Zouma particularly excited thanked the Patriarch for the honor and gifts, accompanied him to the exit of residence, and this warm meeting raised many positive comments from the media South Africa.
 
source: Romfea.gr

  




24.12.14

ΜΗΝΥΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΤΗΣ Α.Θ.Μ. ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ Β΄

Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β’
ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ, ΠΑΣΗΣ ΓΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ
ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
ΧΑΡΙΣ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ
ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Ὁ ὑψηλὸς Θεὸς ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος, βουλόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ὕψος τοὺς αὐτοῦ βοῶντας, Ἀλληλούϊα»

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Ο προαιώνιος Υιός του Θεού έγινε Υιός του ανθρώπου για να μπορέσει ο άνθρωπος να γίνει υιός του Θεού.
Όπως στην πρώτη πλάση ο Θεός έλαβε χώμα από την παρθένο ακόμη γη και έδωσε στον άνθρωπο σάρκα, έτσι και με την εκ Μαρίας της Παρθένου γέννηση ο Θεός ενήργησε μιαν άλλη πλάση.
Ο Υιός του Θεού ενώθηκε με την ανθρώπινη φύση για να δημιουργήσει μια νέα κατάσταση ανθρώπινης ζωής.
Η από άκρα συγκατάβαση του Θεού σάρκωση του Ιησού Χριστού άνοιξε μια νέα σελίδα στην ανθρώπινη ιστορία.
Ο Ιησούς Χριστός έγινε μεσίτης Θεού και ανθρώπου. Υιοθέτησε τον κτιστό άνθρωπο και τον κοινώνησε με τον άκτιστο Θεό.
Του εξασφάλισε τη δυνατότητα να σπάσει τα δεσμά των δυνάμεων που συνέθλιβαν την ύπαρξή του και να γίνει μέτοχος Θεού.
Η σάρκωση έγινε τελικά η αγγελία της βουλής του Θεού να ανοίξει για τους ανθρώπους ο δρόμος της σωτηρίας.
Ο Χριστός, που με τη θέλησή Του ανέλαβε τα αλγεινά της ανθρωπίνης φύσεως για να τα θεραπεύσει, ήρθε ήδη από τα πρώτα βήματα της επί γης ζωής Του σε οδυνηρή επαφή με το ηγεμονικό των ανθρώπων πάθος.
Κυνηγήθηκε από τον τόπο Του Εκείνος, που, κατά την προσταγή του αγγέλου προς τον Ιωσήφ, θα έσωζε τον λαό Του. Διώχθηκε Εκείνος, που ήρθε κοντά στους ανθρώπους για να τους ευεργετήσει.
Εξορίστηκε από την πατρίδα Του ο φιλάνθρωπος Υιός του Θεού. Έγινε πρόσφυγας στη μακρινή τότε Αίγυπτο και ταλαιπωρήθηκε για χρόνια ολόκληρα. Κι αυτό εξ αιτίας της αχόρταγης φιλαρχίας του Ηρώδη.
Δύο χιλιάδες χρόνια μετά η ακόρεστη δίψα του ανθρώπου για δύναμη απειλεί τον συνάνθρωπο και την κτίση του Θεού.
Η δύναμη ως αυτοσκοπός τρέφει την άνιση κατανομή του πλούτου μεταξύ των ατόμων και των λαών. Στηρίζεται στην καταστολή και στη βίαια επιβολή της θελήσεως του ισχυρού.
Αποστρέφεται το διαφορετικό και εχθρεύεται τον αντίλογο. Αλλοτριώνει τον άνθρωπο από τις αξίες του και εξαντλεί αλόγιστα τη φύση. Αποθεώνει το εγώ και απαξιώνει το εμείς.
Η δίψα για την υπερίσχυση έναντι του αντιπάλου αδιαφορεί για τον απλό άνθρωπο και έχει εκτοξεύσει τον αριθμό των προσφύγων στα υψηλότερα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο επίπεδα.
Η αδιαφορία για την ευημερία του αδυνάμου έχει μετατρέψει τη Μεσόγειο σε θάλασσα των απελπισμένων.
Η εξυπηρέτηση μόνο του εθνικού συμφέροντος έχει αφήσει τις χώρες της δυτικής Αφρικής να παλεύουν ανοχύρωτες με τον ιό του Έμπολα.
Η επιθυμία επιβολής παράλογων ιδεολογικών επιταγών πυροδοτεί την τρομοκρατία και ο τζιχαντισμός απειλεί τη διεθνή νομιμότητα.

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Όποια προσπάθεια να απαντηθούν αυτές οι προκλήσεις των καιρών θα αποδειχθεί μάταια, εάν δεν έχει ως αφετηρία την εξής παραδοχή: είναι ζωτική ανάγκη η αγάπη για τη δύναμη να δώσει τη θέση της στη δύναμη της αγάπης.
Στη δύναμη της αγάπης όπως την ενσάρκωσε ο Υιός του Θεού πριν από δύο χιλιετίες, όταν με άκρα ταπείνωση έγινε άνθρωπος για να μας προσφέρει ουρανό.
Στη δύναμη της αγάπης που κινδυνεύει να σβήσει κάθε στιγμή και ολοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγημένη και απαρνημένη, ξέρει που να βρει καταφύγιο.
Το βασίλειό της είναι οι καρδιές των ανθρώπων της γης που δεν σταματούν να ψελλίζουν «ἐπί τῷ Θεῷ ἤλπισα, οὐ φοβηθήσομαι τι ποιήσει μοι ἄνθρωπος».
Σε αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, η αλλαγή θα έλθει μόνο εάν αναζητήσουμε πρώτα στον εαυτό μας τον Ιησού Χριστό. Ο Θεάνθρωπος, ως άρρηκτος δεσμός, μας ενώνει όλους!

Χρόνια Πολλά!

†Ο Πάπας καί Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ Β΄
Εν τη Μεγάλη Πόλει
της Αλεξανδρείας
Χριστούγεννα 2014

10.12.14

Συμμετοχή του Επισκόπου Μοζαμβίκης στις εργασίες της Συνόδου

Συνήλθε την 26η Νοεμβρίου 2014, σε τακτή Συνεδρία η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής υπό την Προεδρία της ΑΘΜ του Πάπα και Πατριάρχου κ.κ.Θεοδώρου Β΄ στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου.


Προ της Συνεδρίας, ετελέσθη Θεία Λειτουργία στο Πατριαρχικό Παρεκκλήσιο των Αγίων Θεοδώρων. Ακολούθως άρχισε η συνεδρίαση. Την έναρξη των εργασιών εκήρυξε ο Μακαριώτατος, απευθύνοντας χαιρετισμό προς τα Συνοδικά μέλη. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Κένυας κ.Μακάριος αντιφώνησε την ΑΘΜ εκ μέρους των Σεβασμιωτάτων και Θεοφιλεστάτων Ιεραρχών. Κατόπιν η ΑΘΜ ενημέρωσε δια μακρών την Ιερά Σύνοδο για το επιτελεσθέν έργο κατά την διαρρεύσασα χρονική περίοδο σε όλους τους τομείς της εκκλησιαστικής διακονίας του Πατριαρχείου.

Της Πατριαρχικής εισηγήσεως ολοκληρωθείσης, ο Σεβ.Μητροπολίτης Καμερούν κ.Γρηγόριος ανέλαβε την διακονία του λόγου εν είδει αντιπελαργήσεως επί τη δεκάτη επετείω εκ της Πατριαρχικής εκλογής της Α.Θ.Μ. Ακολούθως ο Μακαριώτατος απένειμε την τιμητική διάκριση του Ανωτέρου Ταξιάρχη Σάββα του Ηγιασμένου προς τους Σεβ.Μητροπολίτες Ζάμπιας και Μαλάουι κ.Ιωακείμ, Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ.Δαμασκηνό, Μαδαγασκάρης κ.Ιγνάτιο και Καμερούν κ.Γρηγόριο για την συμπλήρωση δέκα ετών από της εις Αρχιερέα εκλογής και χειροτονίας τους. Ακόμη, διά της εκδόσεως Πατριαρχικού και Συνοδικού Τόμου, συνετελέσθη η ανύψωση της Ιεράς Επισκοπής Κατάνγκας σε Μητρόπολη.



Επακολούθησε η πλήρωση της χηρευούσης Ιεράς Μητροπόλεως Πηλουσίου. Νέος Μητροπολίτης Πηλουσίου εξελέγη παμψηφεί ο Θεοφ.Επίσκοπος Βαβυλώνος κ.Νήφων, Ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου. Γενομένης δε αποδεκτής της παραιτήσεως του Σεβ.Μητροπολίτου Πτολεμαΐδος κ.Προτερίου, ο οποίος ονομάσθηκε Εφησυχάζων Μητροπολίτης Διοσπόλεως, Μητροπολίτης Πτολεμαΐδος εξελέγη ο Σεβ.Μητροπολίτης Καβάσων κ.Εμμανουήλ, τον οποίο ο Μακαριώτατος προσηκόντως περιεκόσμησε για την δεκαετή αρχιερατεία του. Στη συνέχεια πληρώθηκε η χηρεύουσα Επισκοπή Μποτσουάνας διά της εκλογής του Πανοσιολ.Αρχιμ.κ.Βασιλείου Βαρβέλη, διακονήσαντος επί σειρά ετών στο Γραφείο Εκπροσωπήσεως της Α.Θ.Μ. στην Αθήνα.

Καταληκτικώς εξελέγησαν τρεις Βοηθοί Επίσκοποι. Βοηθός Επίσκοπος Ναυκράτιδος εξελέγη ο Πανοσιολ.Αρχιμ.κ.Μελέτιος Κούμανης, Ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Οσίου Σάββα Ηγιασμένου Αλεξανδρείας. Βοηθός Επίσκοπος Βερενίκης εξελέγη ο Πανοσιολ.Αρχιμ. κ.Χρυσόστομος Καραγκούνης, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Τριπόλεως. Τέλος δε Βοηθός Επίσκοπος Νιτρίας εξελέγη ο Κενυάτης Πανοσιολ.Αρχιμ. Νεόφυτος Κονγκάι.   


Μετά το πέρας της εσπερινής Συνεδρίας οι νεοεκλεγέντες Σεβ.Μητροπολίτες Πηλουσίου κ.Νήφων και Πτολεμαΐδος κ.Εμμανουήλ, ως και ο Θεοφιλ.Εψηφισμένος Επίσκοπος Ναυκράτιδος κ.Μελέτιος έδωσαν ενώπιον της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεοδώρου Β’ και της Ιεράς Συνόδου το Μέγα Μήνυμα στο Ιερό Πατριαρχικό Παρεκκλήσιο των Αγίων Θεοδώρων. 

Οι εργασίες της Αγίας και Ιεράς Συνόδου συνεχίσθηκαν και ολοκληρώθηκαν την 27η Νοεμβρίου ε.έ.. Κατά τη δεύτερη και τελευταία ημέρα των εργασιών, η Ιερά Σύνοδος συζήτησε περί των προοπτικών και των προκλήσεων του Διαχριστιανικού Διαλόγου, περί της εκρήξεως του θρησκευτικού φονταμενταλισμού στη Μέση Αανατολή και στην Αφρική, καθώς και περί της προαγωγής της οικονομικής αυταρκείας της Ιεραποστολής.


Αξίζει να σημειωθεί ότι, μεταξύ της πρωινής και της απογευματινής συνεδρίας, ο, άρτι αφιχθείς εξ Αθηνών, νεοεκλεγείς Θεοφ.Εψηφισμένος Επίσκοπος της Μποτσουάνας κ.Βασίλειος έδωσε ενώπιον της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεοδώρου Β’ και της Ιεράς Συνόδου το Μέγα Μήνυμα στο Ιερό Πατριαρχικό Παρεκκλήσιο των Αγίων Θεοδώρων, δεχθείς ακολούθως τις ευχές της Ιεραρχίας.  



26.6.14

21η Επετειακή Γενκή Συνέλευση της Δ.Σ.Ο.

Ξεκίνησαν σήμερα οι εργασίες της  21ης Γενικής Συνέλευσης της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (Δ.Σ.Ο.)η οποία πραγματοποιείται στη ρωσική πρωτεύουσα από 26 έως 30 Ιουνίου με θέμα"Κοινοβουλευτική Δημοκρατία - Χριστιανισμός - Ορθοδοξία : αξίες και έννοιες", με την συμμετοχή ορθοδόξων βουλευτών από όλο τον ορθόδοξο κόσμο.

Χαιρετιστήριο μήνυμα απέστειλε ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής, κ.κ. Θεόδωρος Β΄, το οποίο μετέφερε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μοζαμβίκης, κ. Ιωάννης, με την ιδιότητά του ως συνδέσμου της Δ.Σ.Ο. με το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο και τους ορθόδοξους βουλευτές της Αφρικής.

Ακολουθεί το μήνυμα του Μακαριωτάτου.






Εκ του γραφείου τύπου της Ιεράς Επισκοπής Μοζαμβίκης

21.5.14

21η Μαΐου: Παγκόσμια ημέρα Πολιτισμικής Διαφορετικότητας

ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

«Ανιέρου δε πόλεως και αθέου ... ουδείς εστι, ουδ’ έσται γεγονώς θεατής" (Πλουτάρχου, Προς Κολώτην Επικούρειον 31). Στο λυκόφως της δεύτερης χιλιετίας πολλοί ήταν εκείνοι που προέβλεπαν το τέλος της θρησκείας και την είσοδο της ανθρωπότητας σε μια εποχή χωρίς θρησκεία. Ωστόσο, σήμερα στην χαραυγή της τρίτης χιλιετίας, προς επίρρωση του αξιώματος του Πλουτάρχου και προς διάψευση της προφητείας περί του τέλους της θρησκευτικής φάσης της ανθρωπότητας, η θρησκεία προβάλλει εκ νέου ως σταθερά της ανθρωπίνης υπάρξεως.
Έναντι του υπαρξιακού κένου, της απώλειας νοήματος ζωής, του χάους των πληροφοριών, αλληλοαναιρουμένων ευδαιμονιστικών προτάσεων και ακραίων πειραματισμών του ανθρώπου με τον εαυτό του, η θρησκεία εξακολουθεί να προσφέρει στον παντοπόρο άπορο άνθρωπο του 21ου αιώνα υπαρξιακό προσανατολισμό, νόημα ζωής, ηθική συνείδηση, πολιτισμική ταυτότητα, προοπτική αιώνιας σωτηρίας. Προσφέρει στον άνθρωπο την δυνατότητα να κατανοήσει τον εαυτό του πλήρως μόνον ξεκινώντας από τον Θεό ως Δημιουργό, Αρχή και Πηγή του κόσμου, τον Θεό όλων των εθνών και των ανθρώπων, τον Θεό της Αγάπης, της Πρόνοιας και της Σωτηρίας "κατά τo πλήθος των οικτιρμών" Του για όλα τα δημιουργήματά Του.
Θα περιμέναμε η ενεστώσα παγκόσμια αναβίωση της θρησκείας να αποβεί παράγων ειρηνοποιίας και ενισχύσεως του αγώνα για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια. Ωστόσο παρατηρείται ότι ο θρησκευτικός αυτοπροσδιορισμός αποβαίνει συχνά παράγων διχασμού και μισαλλοδοξίας, φανατισμού και βίας. Αυτό συμβαίνει όταν η θρησκευτική συνείδηση χειραγωγείται, η θρησκευτική ιδιαιτερότητα παρεξηγείται, ο θρησκευτικός ζηλωτισμός αρνείται την ελευθερία του άλλου στο όνομα του Θεού. Η θρησκεία πολιορκείται και ενίοτε εκπορθείται από δυνάμεις μεσιανισμού, ολοκληρωτισμού, σωβινισμού, φυλετισμού, ιδεολογικής αποκλειστικότητας, φονταμενταλισμού.
Μπροστά μας προβάλλει απειλητικό το φάσμα της συγκρούσεως των πολιτισμών, των οποίων κεντρικό προσδιοριστικό χαρακτηριστικό είναι η θρησκεία. Μια τέτοια προοπτική θα ήταν καταστροφική σήμερα που σε παγκόσμιο επίπεδο οι ανθρώπινες κοινωνίες έχουν αποχαιρετήσει οριστικά την εποχή της κυρίαρχης πολιτισμικής ταυτότητας και έχουν αποδεχθεί την πρόκληση όχι μόνο της συμβιώσεως αλλά και της διαδράσεως ετερόκλητων πολιτιστικών ταυτοτήτων. Δεν υπάρχει σήμερα ανθρώπινη κοινωνία που να μην περιλαμβάνει ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμικών καταβολών, με διαφορετικές απόψεις για τις σχέσεις μεταξύ Θεού και ανθρώπου, ατόμου και ομάδας, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ελευθερίας και αυθεντίας, ισότητας και ιεραρχίας.
Μάλιστα η θρησκεία διαφοροποιεί σήμερα την συμπεριφορά του ανθρώπου περισσότερο και από την εθνική ταυτότητα. Αν περπατήσουμε απόψε στη Ρώμη είναι δυνατόν να συναντήσουμε άτομα που δηλώνουν κατά το ήμισυ Ιταλοί και κατά το ήμισυ Άραβες. Ωστόσο δεν θα συναντήσουμε άτομα που δηλώνουν κατά το ήμισυ Ρωμαιοκαθολικοί και κατά το ήμισυ Μουσουλμάνοι.
Προκειμένου λοιπόν η θρησκεία να μην αποβεί παράγων σχάσεως, αλλά σχέσεως μεταξύ των ανθρώπων, ευρισκόμεθα ενώπιον ενός οικουμενικών διαστάσεων χρέους προσδοκίας: να συμβάλλουμε ουσιαστικά και γόνιμα στον διάλογο μεταξύ των διαφορετικών θρησκευτικών παραδόσεων. Αφετηρία ενός τέτοιου διαλόγου οφείλει να είναι η προβολή των στοιχείων που ενώνουν τις θρησκείες, παρά εκείνων που τις χωρίζουν. Αφετηρία ενός τέτοιου διαλόγου οφείλει να είναι η προβολή των κοινών αξιών των διαφόρων θρησκειών, παρά των αντιλήψεων εκείνων περί θρησκευτικής ανωτερότητας που υπονομεύουν την ανοχή στην διαφορετικότητα. Στόχος ενός τέτοιου διαλόγου οφείλει να είναι η ανάδειξη της ενωτικής και ειρηνοποιητικής λειτουργίας των θρησκειών. Στόχος ενός τέτοιου διαλόγου οφείλει να είναι η συναίνεση των θρησκειών σε μια ελάχιστη κοινή ηθική, χωρίς νόθευση της πίστεως.
Βεβαίως οι προθέσεις μας, όσο ειλικρινείς και αν είναι, δεν θα μετασχηματιστούν σε πράξεις, αν εμείς οι ίδιοι, ως εκπρόσωποι της Ορθοδόξου, της Ρωμαιοκαθολικής και της Προτεσταντικής εκκλησίας, δεν δώσουμε πρώτοι το παράδειγμα της ενότητας μέσα από την διαφορετικότητα, ως προτύπωση της ανάγκης ειρηνικής συμβιώσεως των πιστών των διαφόρων θρησκειών.
Η παρουσία μας σήμερα εδώ πιστοποιεί την ανάγκη αμοιβαίου σεβασμού. Ο σεβασμός αυτός δεν σημαίνει ούτε αποδοχή της δογματικής διδασκαλίας της μιας εκκλησίας από την άλλη, ούτε επιβεβαίωση της διδασκαλίας αυτής ως αληθινής. Σημαίνει δεκτικότητα του άλλου ως κτιστού και σχετικού όντος που καταβάλλει σκληρή προσπάθεια να προσεγγίσει και να βιώσει την αλήθεια της εν Χριστώ ζωής. Σημαίνει αποδοχή της δυνάμεως της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού όχι να συσχηματίζεται με τον κόσμο, αλλά να ανασχηματίζει τον κόσμο.
Γνωρίζω πολύ καλά ότι κάποιοι φοβικά υποστηρίζουν πως ο διομολογιακός και διαθρησκειακός διάλογος αποχρωματίζει την θρησκευτική ιδιαιτερότητα και ευνοεί τον συγκρητισμό. Αδυνατούν όμως να αντιληφθούν ότι άνθρωπος και θρησκευτική πίστη άρρηκτα συνυπάρχουν από την αρχή του κόσμου. Αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η θρησκευτική πίστη δεν διαγράφηκε ποτέ από την υπαρξιακή ταυτότητα ατόμων και λαών όσο και αν προσπάθησαν πολλοί κατά καιρούς να το καταφέρουν. Αδυνατούν να αντιληφθούν αυτό που καθημερινά διαπιστώνω ποιμαίνοντας την Αφρική, αυτό το μωσαϊκό των λαών και των θρησκειών: ότι η πίστη στον Θεό αποτελεί την μοναδική σταθερά σε έναν κόσμο που κλυδωνίζεται επικίνδυνα.
Το πρόβλημα δεν είναι ο θρησκευτικός πλουραλισμός, αλλά η στάση μας απέναντι σε αυτόν. Αν κυριαρχήσει ο φόβος μπροστά στην θρησκευτική διαφορετικότητα, τότε θα οδηγηθούμε νομοτελειακά σε εγκλεισμό στην δική μας κοινότητα και σε ολισθηρές απολυτοποιήσεις. Αν όμως ο θρησκευτικός πλουραλισμός ανθίσει στο έδαφος μιας ευρύτερης αξιολογικής συναινέσεως μεταξύ των θρησκειών, τότε θα αποφευχθεί τόσο η λήθη της αληθείας, όσο και ο φανατισμός της αληθείας.
Είναι καιρός να μάθουμε τους πιστούς μας όχι μόνο να παραμένουν πιστοί στην παράδοσή τους και να διατηρούν την ιδιοσυστατική τους ταυτότητα, αλλά επιπλέον να είναι ανοικτοί στο διαφορετικό και να τρέφουν σεβασμό προς την θρησκεία του άλλου, πρώτα από όλα επειδή οι ίδιοι έχουν θρησκεία. Είναι καιρός να μάθουμε τους πιστούς μας ότι η απολυτοποίηση της ιδιαιτερότητας δεν συνιστά διάσωση της αληθείας, αλλά φαλκίδευση της αληθείας και ολίσθηση προς την θρησκειογενή νεύρωση της αποκλειστικότητας.
Αυτό είναι το μήνυμα που σας μεταφέρω από τη Μέση Ανατολή, όπου εδώ και δύο χιλιετίες, μεταξύ σφύρας και άκμονος, βιώνουμε την πίστη στον Θεό της Αγάπης ως αναστάσιμη ελπίδα, νοηματοδότηση του πόνου, φιλανθρωπία και διακονία, αγώνα για δικαιοσύνη και ειρήνη.


Εισήγηση της ΑΘΜ, του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, κ.κ.Θεόδωρου Β΄σε συζήτηση με θέμα Χριστιανική Αδελφότητα και Ενότητα, η οποία έλαβε χώρα στην Basilica di Santa Maria in Trastevere στις 30.9.2013 στη Ρώμη.(πηγή:www.patriarchateofalexandria.com)



13.5.14

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣTHN ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ




Την 7η Μαΐου ε.έ. η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β’ απευθύνθηκε στη Διάσκεψη για τη Θρησκευτική Ελευθερία και Ασφάλεια των Χριστιανικών Κοινοτήτων στη Μέση Ανατολή και τη Νότια Μεσόγειο, η οποία έλαβε χώρα στην Αίθουσα Γερουσίας της Βουλής των Ελλήνων. Η Διάσκεψη συνεκλήθη με πρωτοβουλία της επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, κας Θεοδώρας Μπακογιάννη, στα πλαίσια Συνεδρίασης της Επιτροπής Πολιτικών Υποθέσεων και Δημοκρατίας της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης. Τοποθετούμενος για τη θέση των Χριστιανών στην ιστορική τους κοιτίδα, ο Μακαριώτατος τόνισε:
Βρίσκομαι σήμερα κοντά σας μετά από την ευγενή πρόσκληση της συμπατριώτισσας και καλής μου φίλης εδώ και δεκαετίες, της κυρίας Θεοδώρας Μπακογιάννη, προκειμένου, ως Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας στην Αφρική, να δώσω βήμα και φωνή στους Χριστιανούς του Νότου της Μεσογείου Θαλάσσης. Βρίσκομαι σήμερα εδώ, στο ναό της Ελληνικής Δημοκρατίας, προκειμένου να μεταφέρω στον παλαιότερο ευρωπαϊκό οργανισμό, το Συμβούλιο της Ευρώπης, τις αγωνίες για το σήμερα, αλλά και τις ελπίδες για το αύριο των Χριστιανών, που σε πείσμα των καιρών και των περιστάσεων παραμένουν στην ιστορική κοιτίδα του Χριστιανισμού.
Πριν δύο χιλιετίες, η Εκκλησία του Χριστού γεννήθηκε, θεμελιώθηκε και άρχισε να δρα με στόχο να συναντήσει τον άνθρωπο της οικουμένης και να μοιραστεί μαζί του τα αιτήματα της ζωής, τις έννοιες και τα υπαρξιακά ερωτήματα του ζώντος κόσμου. Η συνάντηση αυτή δεν επιβλήθηκε από εξωγενείς παράγοντες, ούτε ήταν αποτέλεσμα ιστορικής αναγκαιότητας. Υπήρξε καρπός του οικουμενικού φρονήματος και της ιεράς αποστολής της Εκκλησίας «εἰς ὑπακοήν πίστεως ἐν πᾶσι τοῖς ἒθνεσιν ὑπερ τοῦ ὀνόματος» Ιησού Χριστού (Ρωμ. 1, 5).
Στο διάβα των δύο χιλιετιών οι Χριστιανοί στη Μέση Ανατολή και στη Βόρειο Αφρική βρέθηκαν συχνά μεταξύ της σφύρας και του άκμονος των ιστορικών διακυμάνσεων και βίωσαν συχνά την ελάχιστη απόσταση που χωρίζει τη ζωή από τον θάνατο. Οι προκλήσεις και οι δυσκολίες χαλύβδωσαν το φρόνημά τους και δεν διέγραψαν από την γενετική τους ταυτότητα τη συνείδηση της ευθύνης διαφυλάξεως και διαδόσεως της επαγγελίας του Θεού «ἐν τῷ Χριστῷ διά τοῦ εὐαγγελίου» (Εφ. 3, 2-6).
Δύο χιλιάδες χρόνια μετά, η Εκκλησία του Χριστού στη Μέση Ανατολή και στη Βόρειο Αφρική συνεχίζει να εκπέμπει το υπερχρονικό και υπερτοπικό, το υπερεθνικό και οικουμενικό μήνυμα του Χριστιανισμού. Ωστόσο το φρόνημα των Χριστιανών δοκιμάζεται, καθώς η πολιτική και κοινωνική ειρήνη, βασική αξία όλων των θρησκευτικών παραδόσεων και πεποιθήσεων που άνθισαν στην περιοχή αυτή, έχει μετατραπεί από αυτονόητο δεδομένο σε δυσπρόσιτο ζητούμενο. Ένα ζητούμενο που συχνά χάνεται από τα μάτια των ανθρώπων, καθώς τη συνδιαλλαγή καταστρατηγεί η χρήση της βίας και την ελπίδα για το αύριο ακυρώνει ο φόβος.
Ο θρησκευτικός αυτοπροσδιορισμός, αντί να αποβαίνει παράγων ειρηνοποιΐας, ενίοτε καθίσταται παράγων διχασμού και μισαλλοδοξίας, φανατισμού και βίας. Αυτό συμβαίνει όταν η θρησκευτική συνείδηση χειραγωγείται και ο θρησκευτικός ζηλωτισμός αρνείται την ελευθερία του άλλου στο όνομα του Θεού. Αυτό συμβαίνει όταν η θρησκευτική συνείδηση εκπορθείται από δυνάμεις μεσιανισμού, φονταμενταλισμού και ιδεολογικής αποκλειστικότητας.
Η εξέλιξη αυτή μπορεί να καταστεί επικίνδυνη, καθώς σήμερα, τόσο στην εν λόγω περιοχή όσο και παγκοσμίως, δεν υπάρχει ανθρώπινη κοινωνία που να μην περιλαμβάνει ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμικών καταβολών, με διαφορετικές απόψεις για τις σχέσεις μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Η εξέλιξη αυτή μπορεί να καταστεί επικίνδυνη καθώς σήμερα ο θρησκευτικός αυτοπροσδιορισμός τείνει να υπερκεράσει τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό ως παράγων διαφοροποιήσεως της συμπεριφοράς του ανθρώπου.
Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα είναι απαραίτητο να γίνει κατανοητό ότι η διέξοδος από τις υφιστάμενες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αγκυλώσεις δεν βρίσκεται στην ριζοσπαστικοποίηση των κοινωνιών μέσω της θρησκευτικής πολιτικοποιήσεως, ούτε στον σφιχτό εναγκαλισμό πολιτικών και θρησκευτικών ιδεολογιών. Όπου και όποτε επεδιώχθη κάτι τέτοιο στη Μέση Ανατολή και στη Βόρειο Αφρική δημιουργήθηκαν συνθήκες αξιολογικής κατατάξεως των πολιτών βάσει της θρησκευτικής τους ταυτότητας με οδυνηρές συνέπειες.
Προκειμένου να μην θρησκειοποιηθεί η πολιτική και να μην πολιτικοποιηθεί η θρησκεία, είναι απαραίτητο να κατοχυρωθεί θεσμικά, αλλά και να εφαρμοστεί στην πράξη η προτεραιότητα της ιδιότητας του πολίτη έναντι όποιας άλλης ιδιότητας που συνιστά την ιδιοσυστατική ταυτότητα του κάθε προσώπου· εθνική, θρησκευτική ή πολιτική. Προκειμένου να αποφευχθεί τόσο η λήθη της πιστευομένης αληθείας όσο και ο φανατισμός της πιστευομένης αληθείας του κάθε προσώπου, είναι απαραίτητο να κατοχυρωθεί θεσμικά αλλά και να εφαρμοστεί στην πράξη όχι μόνο η ανεκτικότητα έναντι του διαφορετικού, αλλά και ο έμπρακτος σεβασμός της διαφορετικότητος του άλλου.
Η Εκκλησία του Χριστού τοποθετεί στην κορυφή της προτάσεως και ιεραρχήσεως ζωής, που βιωματικά εδώ και αιώνες καταθέτει στον ευαίσθητο αυτό γεωγραφικό χώρο, το παράδειγμα ζωής της κεφαλής της. Ο Ιησούς Χριστός απέδειξε στην πράξη ότι η έννοια της ανεκτικότητας και της ανοχής δεν είναι μόνο ανεπαρκής, αλλά μπορεί να αποβεί και αρνητική, όταν υποκρύπτει ένα αίσθημα υπεροχής που ταπεινώνει τον άλλο, τον διαφορετικό, αυτόν που δεν συμφωνεί μαζί μας. Ο ίδιος συχνά αντιμετώπισε την αδυναμία των ανθρώπων να Τον καταλάβουν. Ο ίδιος συχνά βίωσε την απόρριψη.
Επέλεξε έναν "ξένο", το Σαμαρείτη, για να δείξει την ανάγκη εκπληρώσεως της εντολής για την αγάπη προς τον πλησίον. Επέκτεινε τη φιλοξενία Του σε όλους όσους είχαν ανάγκη συμπόνιας. Προσέφερε φιλοξενία σε όσους είχαν σπρωχθεί στο περιθώριο της κοινωνίας. Απέδειξε εμπράκτως ότι η αποδοχή του άλλου δεν περιορίζεται μόνο στα μέλη της δικής μας κοινότητας. Αντιθέτως μας κάλεσε να αγαπούμε ακόμη και τους εχθρούς μας και να προσευχόμαστε γι΄ αυτούς.
Σε αυτή την προσπάθεια μορφώσεως ενός νέου μοντέλου κοινωνικής συνοχής και ενώ η ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου βιώνει τις ωδίνες ενός ιστορικού μετασχηματισμού με άδηλα αποτελέσματα, το Συμβούλιο της Ευρώπης μπορεί και πρέπει να αξιοποιήσει τα πολυδύναμα εργαλεία του για την προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας, της ασφαλείας, της αναπτύξεως και της ευημερίας στην περιοχή. Επιτρέψτε μου δε να σας προτείνω ως προνομιακό πεδίο διοχετεύσεως της εμπειρίας και της τεχνογνωσίας από την πολύχρονη δράση σας για την ενότητα στην Ευρώπη, την ανάληψη αναπτυξιακών δράσεων εναντίον της φτώχειας. Και τούτο διότι στο έδαφος της φτώχειας καλλιεργούνται ο φονταμενταλισμός και η μισαλλοδοξία.
Η Ευρώπη έχει το ιστορικό χρέος να συνδράμει την Αφρική και την Μέση Ανατολή προς υπέρβαση της ασυμβατότητας μεταξύ Βορρά και Νότου της Μεσογείου Θαλάσσης και προς προαγωγή των αξιών της κοινωνίας των πολιτών, μεταξύ δε αυτών και της ελευθερίας ο καθένας και η καθεμία να θρησκεύεται και να πιστεύει ό,τι επιθυμεί, με απαράβατη κόκκινη γραμμή τον αθέμιτο προσηλυτισμό. Γνωρίζω ότι ο δρόμος θα είναι μακρύς και δύσκολος. Ωστόσο αν δεν τον διαβούμε, δεν θα αλλάξουν τα πράγματα. Ας έχουμε δε γνώμονα τα λόγια του ιερού Αυγουστίνου: "Πίστη είναι να πιστεύεις αυτό που δεν βλέπεις, η ανταμοιβή είναι να δεις αυτό που πιστεύεις."

Σημειωτέον ότι στην εν λόγω διάσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι των Κοινοβουλίων της Αλγερίας, του Ισραήλ, της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, του Λιβάνου, του Μαρόκου, της Εθνικής Συνταγματικής Συνέλευσης της Τυνησίας και του Εθνικού Παλαιστινιακού Συμβουλίου, ενώ χαιρετισμούς απηύθυναν μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ.Ε.Μεϊμαράκης, η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, κα A.Brasseur και ο Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ.Κ.Αρβανιτόπουλος.