Η εορτή της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου στην Επισκοπή μας και το εορταστικό γεύμα.

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάστηκε η ημέρα της Κυριακής του Πάσχα.  Στην Πασχαλινή θεία λειτουργία που έγινε σε τέσσερις διαφορετικές γλώσσες (αγγλικά, πορτογαλικά, ελληνικά, ρωσικά) προσήλθε πλήθος πιστών της πολυπολιτισμικής κοινότητας του Μαπούτο.Μικροί και μεγάλοι έδωσαν το παρόν στο ναό προσμένοντας το Άγιο Φως.  

Ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης μετέφερε το μήνυμα του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β' και ευχήθηκε σε όλους το "Χριστός Ανέστη" να γίνει οδηγός στην ζωή μας.  Παρών στις λατρευτικές εκδηλώσεις ήταν και ο ιεροδιάκονος της Επισκοπής π. Χρήστος Σιτόε, ο οποίος φοιτά στο "Σεμινάριο Θεολογικών Σπουδών Μακάριος" στην Κένυα και πρόκειται σύντομα να χειροτονηθεί πρεσβύτερος.

 

Την επομένη, δηλαδή το πρωί της Κυριακής τελέστηκε ο εσπερινός της Αγάπης.  Σε μία ολόφωτη εκκλησία γεμάτη κόσμο έγινε αυτή η όμορφη ακολουθία με το ευαγγέλιο να διαβάζεται σε πάνω από δέκα γλώσσες (αγγλικά, πορτογαλικά, ελληνικά, ρωσικά, τουρκικά, αραβικά, σουαχίλι, λατινικά, σανγκάλα, αρμενικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, άφρικανς), δείχνοντας σε όλους ότι το μήνυμα της Αναστάσεως δεν έχει όρια, δεν ανήκει σε κάποιους αλλά απευθύνεται σε όλους!

Το παραδοσιακό Ζακυνθινό "αυγοκούλουρο" που διανεμήθηκε σε όλους τους πιστούς την ημέρα του Πάσχα, από τον Επίσκοπο Μοζαμβίκης κ.Ιωάννη και τον Ρώσο Πρέσβη στη Μοζαμβίκη κ.Andrei Kerarsky.

 

Ο Θεοφιλέστατος κ.Ιωάννης με τον Ρώσο Πρέσβη στην Μοζαμβίκη.

 

Μετά το πέρας της ακολουθίας όλοι κατευθύνθηκαν στο πνευματικό κέντρο της Επισκοπής όπου προσφέρθηκε εορταστικό γεύμα για όλο το εκκλησίασμα.

 

Ο Επίσκοπος κ.Ιωάννης τσουγκρίζει το παραδοσιακό κόκκινο αυγό με την Πρέσβη της Τουρκίας στην Μοζαμβίκη.

Ανάμεσα στους εκλεκτούς καλεσμένους ήταν Πρέσβεις ξένων κρατών και εκπρόσωποι της πολιτείας.

Ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης με τη βοήθεια των συνεργατών - εθελοντών είχε φροντίσει ώστε όλοι να μείνουν ευχαριστημένοι και να περάσουν όμορφα.

Πρόκειται για ένα γεύμα που έχει γίνει θεσμός τα τελευταία χρόνια στην Επισκοπή. Ευχή όλων είναι την επόμενη χρονιά να είναι ακόμα περισσότεροι οι συνδαιτυμόνες!

Ακολουθία του Επιταφίου θρήνου και λιτανεία του Επιταφίου πέριξ του Καθεδρικού Ναού των Ταξιαρχών Μαπούτο.

Σε κλίμα κατάνυξης τελέσθηκε στην Ιερά Επισκοπή μας και στον Καθεδρικό Ναό των Ταξιαρχών Μαπούτο, η ακολουθία του Επιταφίου θρήνου και των Εγκωμίων, την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ.

Μετά το πέρας της Ακολουθίας, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ.Ιωάννης, ακολουθούμενος από τους Ορθοδόξους πιστούς,  σχημάτισαν λιτανευτική πομπή περιφέροντας τον Επιτάφιο του Καθεδρικού Ναού, τόσο στον περίβολο του Ναού, όσο και έμπροσθεν του "Αθήναιον",  κάτι το οποίο έχει να πραγματοποιηθεί από την επανάσταση του 1974 και την κρατικοποίηση του Μεγάρου, που ανήκε στην Ελληνική Κοινότητα της Μοζαμβίκης.

Κατα την διάρκεια της λιτανευτικής πομπή του Επιταφίου και στην είσοδο του "Αθήναιον", ο Θεοφιλέστατος τέλεσε δέηση υπέρ αναπαύσεως όλων των κεκοιμημένων Ελλήνων κτητόρων του Μεγάρου.

Φωτοστιγμές από το Μυστήριο του Αγίου Ελαίου στην Ιερά Επισκοπή μας

Η προδοσία του Ιούδα

Η προδοσία του Ιούδα, Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου

«Τότε, αφού πήγε στους αρχιερείς ένας από τους δώδεκα, ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, είπε, τι θέλετε να μου δώσετε για να σας τον παραδώσω;»[...]

Και ακριβώς όταν η πόρνη μετανοούσε, όταν καταφιλούσε τα πόδια του Κυρίου, τότε πρόδινε το Διδάσκαλο ο μαθητής. Γι’ αυτό είπε «τότε», για να μην κατηγορήσεις για αδυναμία το Διδάσκαλο, όταν βλέπεις τον μαθητή του να τον προδίνει. Γιατί τόσο μεγάλη ήταν η δύναμη του Διδασκάλου, ώστε να πείθει να Τον ακολουθούν ακόμη και οι πόρνες.
Θα αναρωτιόταν όμως κανείς, Εκείνος που είχε τη δύναμη να μεταστρέφει τις πόρνες και να τις κάνει να Τον ακολουθούν, δεν κατάφερε να κερδίσει την αγάπη του μαθητή του; Είχε τη δύναμη να κερδίσει το μαθητή, αλλά δεν επιθυμούσε να τον μεταβάλει αναγκαστικά στο καλό, ούτε με τη βία να τον προσελκύσει κοντά Του. «Τότε, αφού πήγε». Και το «αφού πήγε» αυτό δεν στερείται κάποιας σημασίας. Γιατί δεν κάλεσαν οι αρχιερείς τον Ιούδα, ούτε αναγκάστηκε, ούτε υποχρεώθηκε, αλλά ο ίδιος μόνος του κι ελεύθερα γέννησε την πονηρή αυτή σκέψη κι έβγαλε αυτή την απόφαση, χωρίς να έχει κανέναν σύμβουλο σ’ αυτό το πονηρό του έργο. «Τότε, αφού πήγε... ένας από τους δώδεκα». Τι σημαίνει το «ένας από τους δώδεκα»; Και αυτός ο λόγος «ένας από τους δώδεκα» δείχνει πως η κατηγορία του Ιούδα είναι πολύ μεγάλη. Γιατί ο Ιησούς είχε και άλλους μαθητές, εβδομήντα συνολικά. Αλλά εκείνοι βρίσκονταν σε δεύτερη θέση και δεν απολάμβαναν τόση τιμή, ούτε είχαν τόση οικειότητα με τον Διδάσκαλο, ούτε γνώριζαν τόσο τα μυστικά Του όσο οι δώδεκα. Αυτοί προπάντων ήταν οι εκλεκτοί, αυτοί αποτελούσαν τον στενό κύκλο του Βασιλιά, αυτοί αποτελούσαν την ομάδα που ήταν κοντά στο Διδάσκαλο, και από αυτήν ξεπήδησε ο Ιούδας. Για να μάθεις, λοιπόν, ότι δεν Τον πρόδωσε απλώς κάποιος από τους μαθητές Του, αλλά ένας από τους εκλεκτούς Του, γι’ αυτό αναφέρει ο Ευαγγελιστής το «ένας από τους δώδεκα». Και δε ντρέπεται ο Ματθαίος να το αναφέρει. Αλλά για ποιο λόγο να ντραπεί; Το αναφέρει για να μάθεις πως παντού και πάντα λένε οι Ευαγγελιστές την αλήθεια και δεν αποκρύπτουν τίποτα, ακόμη και αυτά που θεωρούνται αξιοκατάκριτα. Γιατί αυτά που φαίνονται πως είναι αξιοκατάκριτα, αυτά αποδεικνύουν τη φιλανθρωπία του Κυρίου. Ότι δηλαδή προσέφερε τόσα πολλά αγαθά στον προδότη, το ληστή, τον κλέφτη (τον Ιούδα) και συνέχιζε μέχρι την τελευταία στιγμή να τον έχει κοντά Του. Και μάλιστα τον νουθετούσε και τον συμβούλευε και τον φρόντιζε με κάθε τρόπο. Αν εκείνος δεν έδινε σημασία, δεν φταίει ο Κύριος. Και μάρτυρας είναι η πόρνη, και μη πολυπαίρνεις θάρρος προσέχοντας τον Ιούδα. Γιατί και τα δύο αυτά είναι ολέθρια, και το υπέρμετρο θάρρος και η απελπισία (απόγνωση). Γιατί το υπέρμετρο θάρρος κάνει να πέσει κάτω αυτός που στέκεται όρθιος, και η απελπισία εμποδίζει να σηκωθεί αυτός που έχει πέσει. Γι’ αυτό και ο Παύλος συμβούλευε λέγοντας: «Αυτός που νομίζει πως στέκεται, ας προσέχει μην πέσει».
Έχεις τα παραδείγματα και των δύο πώς έπεσε δηλαδή ο μαθητής, που νόμιζε πώς στεκόταν όρθιος, και πως σηκώθηκε η πόρνη που είχε πέσει. Η σκέψη μας εύκολα παρασύρεται και η θέλησή μας είναι ευμετάβλητη. Γι’ αυτό πρέπει να διαφυλάσσουμε και να οχυρώνουμε τον εαυτό μας από παντού.[...]
Τι θέλετε να μού δώσετε, κι εγώ θα σάς Τον παραδώσω». Πες μου Ιούδα, αυτά σου έμαθε ο Χριστός; Γι’ αυτό το λόγο δεν έλεγε, «μην αποκτήσετε χρυσά νομίσματα, ούτε ασημένια, ούτε χάλκινα που να τα φυλάγετε στις ζώνες σας», θέλοντας να περιορίσει από πιο μπροστά τη φιλαργυρία σου;[...]
«Τι θέλετε να μού δώσετε, κι εγώ θα σάς Τον παραδώσω». Πολύ σκληρά είναι τα λόγια αυτά. Πες μου, μπορείς εσύ να παραδώσεις Εκείνον που συγκρατεί τα πάντα, που εξουσιάζει τους δαίμονες, που διατάσσει τη θάλασσα και είναι ο Κύριος όλων όσων υπάρχουν στη φύση; Για να περιορίσει λοιπόν τη παραφροσύνη του και για να δείξει πως αν δεν ήθελε, δεν θα προδιδόταν, άκουσε τι κάνει. Κατά την ώρα ακριβώς της προδοσίας, όταν ήρθαν εναντίον Του κρατώντας ξύλα, λαμπάδες και πυρσούς, τους λέει: «Ποιον ζητάτε;» και δεν γνώριζαν Εκείνον που επρόκειτο να συλλάβουν. Τόσο πολύ έλειπε η δύναμη από τον Ιούδα στο να παραδώσει τον Κύριο, ώστε δεν Τον έβλεπε τη στιγμή που επρόκειτο να Τον παραδώσει, ενώ ήταν παρών, και όλα αυτά τη στιγμή που υπήρχαν τόσες λαμπάδες και τόση φωτοχυσία. Αυτό βέβαια υπενίχθηκε και ο Ευαγγελιστής λέγοντας ότι είχαν λαμπάδες και πυρσούς και δεν τον έβλεπαν. Και κάθε ημέρα του το υπενθύμιζε και με λόγια και με έργα, ότι δηλαδή δεν θα μπορέσει να Τον προδώσει στα κρυφά. Και μάλιστα δεν του έκανε (ο Κύριος) παρατηρήσεις φανερά μπροστά σε άλλους, για να μην τον κάνει πιο αδιάντροπο, ούτε πάλι αποσιωπούσε τα σφάλματά του, για να μην νομίζει ότι περνούν απαρατήρητα και επιχειρήσει άφοβα την προδοσία, αλλά διαρκώς έλεγε: «Ένας από εσάς θα με παραδώσει», δεν τον φανέρωσε όμως.
Είπε πολλά (ο Κύριος) και για την κόλαση, πολλά και για τη Βασιλεία των ουρανών και απέδειξε τη δύναμη που είχε και για τα δύο, και για να τιμωρεί τους αμαρτωλούς και για να ανταμείβει τους δικαίους. Αλλά εκείνος (ο Ιούδας) όλα αυτά τα περιφρόνησε, ο Θεός όμως δεν τον ανακάλεσε με τη βία από αυτό που αποφάσισε. Επειδή λοιπόν μάς δημιούργησε ελεύθερους να διαλέγουμε τις κακές ή τις ενάρετες πράξεις, επιθυμεί να είμαστε καλοί με τη θέλησή μας. Γι’ αυτό αν εμείς δεν θέλουμε, ούτε μάς πιέζει ούτε μάς αναγκάζει. Επειδή αυτός που γίνεται με τη βία ενάρετος, δεν είναι δυνατόν να είναι ενάρετος. Αφού λοιπόν κι εκείνος ήταν ελεύθερος να διαλέξει και ήταν σε θέση να μην υποστεί βία για να κλίνει προς τη φιλαργυρία, γι’ αυτό τυφλώθηκε η σκέψη του, πρόδωσε τη σωτηρία του και είπε: «Τι θέλετε να μού δώσετε, κι εγώ θα σάς Τον παραδώσω». Επικρίνοντας τη διανοητική του τύφλωση και την αναισθησία, ο Ευαγγελιστής λέει ότι την ώρα που πήγαν να συλλάβουν τον Κύριο, βρισκόταν μαζί τους και ο Ιούδας, εκείνος που είπε «τι θέλετε να μού δώσετε, κι εγώ θα σας Τον παραδώσω». Και όχι μόνο από αυτό είναι δυνατόν να δούμε τη δύναμη του Χριστού, αλλά και απ’ ότι μόλις Εκείνος απλώς μίλησε, απομακρύνθηκαν κι έπεσαν κάτω. Επειδή όμως ούτε μ’ αυτόν τον τρόπο δεν σταμάτησαν το επαίσχυντο έργο τους, παραδίνεται αμέσως σαν να έλεγε: Εγώ έκανα το καθήκον μου, αποκάλυψα τη δύναμή μου και απέδειξα ότι επιχειρείτε πράγματα ακατόρθωτα. Θέλησα να περιορίσω την κακία σας, αλλά επειδή εσείς δεν θελήσατε και επιμένετε στην παραφροσύνη σας, να, σας παραδίνομαι.
Τα ανέφερα όλα αυτά, για να μην κατηγορήσουν μερικοί τον Χριστό, και πουν: γιατί δεν μετέστρεψε τον Ιούδα;
 

Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ομαδική βάφτιση κατηχουμένων στην Μπέιρα την Ε' Κυριακή των Νηστειών

Μια ξεχωριστή εμπειρία έζησε η τοπική εκκλησία της Μοζαμβίκης, στην επαρχία της Μπέιρα, την Κυριακή 6.4.2014.

Ο Επίσκοπος κ. Ιωάννης επιτέλεσε σύμφωνα με το αρχαίο τυπικό κατά την διάρκεια της θείας λειτουργίας την βάφτιση τριαντατριών ιθαγενών, που αποτελούν την πρώτη ομάδα κατηχουμένων, στον ιερό ναό της Αγίας Τριάδος.

Πρόκειται για κατηχούμενους  της ευρύτερης περιοχής της Μπέιρα, οι οποίοι εξέφρασαν την επιθυμία να μάθουν για την ορθόδοξη πίστη και αφού κατηχήθηκαν για αρκετό διάστημα από τον τοπικό ιερέα π. Τιμόθεο Νυέμπο, βαπτίσθηκαν από τον Επίσκοπο Μοζαμβίκης και έγιναν μέλη της αρχαιότερης χριστιανικής οικογένειας.

 Απευθυνόμενος στους νεοφώτιστους μετέφερε τις ευλογίες της Α.Θ.Μ του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας προτρέποντάς τους να ακολουθήσουν με ζήλο και αγάπη τα βήματα του αρχηγού και ιδρυτού της Εκκλησίας μας, του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Παράλληλα τους κάλεσε να μεταλαμπαδεύσουν το φως της αληθινής πίστεως στα αδέλφια τους που ζουν στο σκοτάδι.

Δημιουργείται έτσι ο πρώτος ιεραποστολικός πυρήνας ο οποίος θα αποτελέσει το ιεραποστολικό εφαλτήριο για τον ευαγγελισμό της βόρειας Μοζαμβίκης.

Επιπλέον το κλιμάκιο του Επισκόπου Μοζαμβίκης, αποτελούμενο από τον π. Τιμόθεο Νυέμπο, τον π. Σπυρίδωνα Τσιμούρη και τον κ. Δημήτριο Σεκαδάκη, κατέγραψε τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής,συζήτησε με τους υποψηφίους κληρικούς για την επικείμενη εγγραφή τους στην Πατριαρχική Σχολή της Αλεξάνδρειας και την Σχολή της Κένυας και αναζήτησε χώρους για την ανάπτυξη ιεραποστολικών δραστηριοτήτων στην ύπαιθρο.

Διαδικτυακή συνάντηση

Πειραιάς –Μαπούτο

Είναι γεγονός ότι η τεχνολογία μπορεί να αποδειχθεί είτε ευεργετική είτε καταστροφική. Έχει τη δύναμη να γεφυρώσει αποστάσεις ή να γκρεμίσει ψυχές. Να δώσει απαντήσεις ή να γίνει εφιάλτης.

Εκ πρώτης όψεως η ύπαρξη διαδικτύου σε μία φτωχή χώρα της Αφρικανικής ηπείρου μοιάζει σκανδαλώδης, ηχεί σαν πολυτέλεια. Είναι όντως πολύ ακριβό μέσο και αναξιόπιστο, όμως είναι ο μόνος τρόπος να μιλήσει κάποιος για τη ζωή του, να δείξει το σπαργανωμένο έργο του, να προβληματίσει αδελφούς που βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακριά.
Κάπως έτσι, την Δευτέρα 31.03.2014 με την βοήθεια της τεχνολογίας και πολύ κόπο ήρθαν κοντά τα μέλη της Ιεράς Επισκοπής Μοζαμβίκης με την ενορία του ιερού ναού των Αγίων Αναργύρων Καραβά Πειραιώς.
Έγινε μία πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση του ιεραποστολικού έργου που εδώ και τρία χρόνια με τις συντονισμένες προσπάθειες του οικείου Επισκόπου επιτελείται υπό την σεπτή καθοδήγηση της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής, κ.κ. Θεοδώρου του Β’. Ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης, αρχικά, μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε όταν πρωτοξειδίων στην Επισκοπή και έδωσε το στίγμα της ιεραποστολής. Στη συνέχεια έκανε αναφορά για το σπουδαίο γεγονός της επίσκεψης του Πατριάρχη στη χώρα και τον εγκαινιασμό του Καθεδρικού Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών καθώς και του πνευματικού – ιεραποστολικού κέντρου της Επισκοπής. Παράλληλα ευχαρίστησε όσους βοήθησαν από την «φτωχική» Κοκκινιά προσφέροντας από το υστέρημα και την αγάπη τους. Ύστερα τόνισε ότι σκοπός του δεν είναι να κάνει προσηλυτισμό και να βαφτίζει άκριτα εκατοντάδες ανθρώπους, αλλά να υποδέχεται όσους επιθυμούν να μάθουν για την ορθόδοξη πίστη και μετά από κατήχηση να βαφτίζονται.

Ακολούθως τον λόγο πήρε η κα. Μαρία Κασιμάτη, η ψυχή της Επισκοπής, η παλαιότερη Ελληνίδα της Μοζαμβίκης. Μίλησε για τις δύσκολες στιγμές που πέρασε, όταν αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα, και για την απόφασή της να επιστρέψει στη Μοζαμβίκη. 

Ο π. Σπύρος Τσιμούρης υπογραμμίζοντας τα λόγια του Θεοφιλεστάτου και της κας. Κασιμάτη τόνισε πόσο δύσκολο είναι να χάνει κανείς τα πάντα και συνέκρινε τους φόβους που έχουμε στην Ελλάδα με την τόλμη των Ελλήνων της Μοζαμβίκης, που παρότι εκδιώχθηκαν τόλμησαν να γυρίσουν και να ξαναστήσουν την ζωή τους. Επιπλέον, μίλησε για την ευκολία μας ως χριστιανών, αλλά και την ευθύνη όλων μας για την κατάσταση που επικρατεί στις αφρικανικές χώρες. Αναφέρθηκε επίσης στον ενθουσιασμό των παιδιών της Επισκοπής και στον ζήλο τους.

Σε εκείνο το σημείο διαβάστηκαν κάποιες σκέψεις για την κατάσταση στην Αφρική (ακολουθεί το κείμενο) και στη συνέχεια τα παιδιά της χορωδίας έψαλλαν και τραγούδησαν ύμνους και τραγούδια στα πορτογαλικά γεμίζοντας χαρά και υπερηφάνεια τόσο τους υπευθύνους τους εδώ στη Μοζαμβίκη, όσο και τους μακρινούς θεατές τους από την Ελλάδα, όπως φάνηκε από το θερμό χειροκρότημα που απέσπασαν.
Τέλος, η συνάντηση έκλεισε με έναν ακόμη ύμνο από τα παιδιά της χορωδίας και τις ευχαριστίες του Θεοφιλέστατου Επισκόπου Μοζαμβίκης καθώς και του π. Βασιλείου Τσιμούρη, υπευθύνου της ενορίας των Αγίων Αναργύρων Καραβά Πειραιώς.

Μάνα Αφρική

Είμαστε ψηλά. Πετάμε. Φτάνουμε στη Μοζαμβίκη.

Παρατηρώ αυτή την ηρεμία του τοπίου.

Μοιάζει με βουβό παράπονο τούτος ο τόπος.

Χώμα, λάσπη και στοιβαγμένα σπίτια.

Μοιάζουν άψυχα, δίχως ζωή.

Δεν είναι η απουσία ήχου, λόγω της απόστασης

που τα δείχνει έτσι.

Είναι ο θάνατος 

που προκαλέσαμε και προκαλούμε – όλοι εμείς – 

σ’ αυτή την χώρα, σ’ αυτή την ήπειρο.

Κοιτώντας «αφ’ υψηλού»

στο μυαλό μου χτυπά μία ερώτηση.

«Γιατί;»

και ξαφνικά τα ερωτήματα πληθαίνουν

σφίγγουν τη σκέψη και γίνονται προσωπικά.

«Γιατί με αφήνεις;»

«Γιατί με ξεχνάς;»

«Γιατί με βυθίζεις;»

«Γιατί μου ρουφάς και μου κλέβεις 

ό, τι έχω για τα παιδιά μου;»

Σκληρές ερωτήσεις μίας μάνας.

Ναι, είναι μάνα η Αφρική 

Και όλοι εμείς την έχουμε

πολλές φορές «βιάσει».

Όμως ταπεινά υπομένει, 

όπως ο Νυμφίος 

τα ραπίσματα και τους κολαφισμούς. (Δ.Σεκαδάκης)

Διαβάστηκε στις 31.03.2014 στη διαδικτυακή συνάντηση της ενορίας των Αγίων Αναργύρων Καραβά Πειραιώς με την Ιερά Επισκοπή Μοζαμβίκης.

Εκδήλωση της Αγγλικανικής Εκκλησίας

Σε εκδήλωση τιμής προς το πρόσωπο του απερχόμενου Αγγλικανού Επισκόπου Dinis Sengulane παρευρέθη την Κυριακή 30.03.2014 ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης.

Τον Αγγλικανό Επίσκοπο τίμησαν με την παρουσία τους η Α.Ε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μοζαμβίκης, κ. Armando Emilio Guebuza, μέλη του υπουργικού συμβουλίου, θρησκευτικοί άρχοντες του τόπου και πλήθος πιστών της Αγγλικανικής Εκκλησίας.

Η αγάπη και ο σεβασμός όλων στη Μοζαμβίκη είναι μεγάλη για τον κ. Sengulane, καθώς κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια για την συμφιλίωση των δύο αντιμαχόμενων πλευρών και την παγίωση της ειρήνης.

Σημειωτέον ότι η Α.Ε., ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μοζαμβίκης, κ. Armando Emilio Guebuza σε προσωπική συνάντηση που είχε με τον Επίσκοπο Μοζαμβίκης εξέφρασε την εκτίμησή του προς την Επισκοπή Μοζαμβίκης και ανανέωσε τα αισθήματα φιλίας προς την Ορθόδοξη Εκκλησία και ζήτησε από τον Επίσκοπο κ. Ιωάννη να μεταφέρει τις ευχές του προς την Α.Θ.Μ. τον Πάπα και Πατριάρχη Αλεξάνδρειας και Πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρον Β'.

Τέλος, ο κ. Sengulane ευχαρίστησε θερμά τον κ. Ιωάννη για την παρουσία του στην εκδήλωση.