Συνοδική Διακήρυξη κατά της Θρησκευτικής Βίας

Τον τελευταίο καιρό η ανθρωπότητα γίνεται μάρτυς αλυσιδωτών εκρήξεων θρησκευτικής βίας, καταλυτικών της  κοινωνικής ειρήνης, υπό τη μορφή εκφοβισμού, διώξεων, αναγκαστικών εκπατρισμών, βασανισμών, ή και θανατώσεων.

Οι αποτρόπαιες αυτές πράξεις, πέρα και έξω από κάθε όριο λογικής και συνέσεως, ανακαλούν στην συλλογική μνήμη εικόνες από σκοτεινές περιόδους, που όλοι ελπίζαμε ότι είχαν οριστικά και αμετάκλητα περάσει στη λήθη της ιστορίας.

Η υποδαυλιζόμενη εκδήλωση φαινομένων θρησκευτικής βίας, πέραν των εξαιρετικά αρνητικών κοινωνικών και ψυχολογικών συνεπειών σε τοπικό επίπεδο, αμαυρώνει, μέσω της ταχύτατα διαδραστικής κοινωνίας της πληροφορίας, την εικόνα πολιτισμών και θρησκειών σε παγκόσμιο επίπεδο, ανοίγοντας, μέσω της ανεξέλεγκτης ψυχολογικής εξάψεως και της αλόγου συναισθηματικής κινητοποιήσεως των μαζών, χάσματα αγεφύρωτα και τείχη αδιαπέραστα μεταξύ ανθρώπων διαφορετικής ομολογιακής ταυτότητας.

Η χρήση βίας υπό τον μανδύα της πίστεως αποτελεί καθ’ ολοκληρία διαστροφὴ της έννοιας της οιασδήποτε θρησκευτικής παραδόσεως, καθὼς οι θρησκείες στο σύνολό τους οφείλουν να λειτουργούν ως φορέας καταλλαγής μεταξὺ των ανθρώπων. Ειδικότερα δε, απάδει εντελώς προς τους πιστεύοντες στον Χριστό, όχι μόνο η χρήση βίας, αλλὰ και η ανοχὴ προς αυτήν.

Είναι αναγκαίο να τονιστεί ότι η βία ως πρακτικὴ δεν είναι μόνο ακυρωτικὴ του Ευαγγελίου έννοια, αλλὰ συνιστά κατ’ ουσίαν τελεία άρνηση του Χριστού ο Οποίος υποστασιάζει στο Θεανθρώπινό Του Πρόσωπο την αγάπη κατὰ την ιωάννεια ρήση «ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστίν» (Ιωάν. 4, 8), την ειρήνη ως «ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν» (Φιλιπ. 4, 7), και εν τέλει την ίδια την ζωή κατὰ τον αψευδέστατο ευαγγελικὸ λόγο «Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή», (Ιωάν. 11, 25).

Η Ορθοδοξία, σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, έχει υποστεί αμέτρητες φορές τη βία των διώξεων από καθεστώτα αλλογενή, αλλόθρησκα, αντιχριστιανικά, με μάρτυρα αψευδή το αγιολόγιό της, το κοσμούμενο από μορφές ηρωικές Μαρτύρων και Ομολογητών που προσέφεραν την ίδια τους τη ζωή τους από αγάπη προς το Χριστό.

Ούτως ή άλλως κορυφαίο παράδειγμα αγάπης και θυσίας για την υπαρκτική γνησιότητα και την σωτηρία του ανθρώπου συνιστά ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, ο οποίος προσέφερε τη ζωή Του ως αθώο θύμα προς ένωση του ανθρωπίνου γένους με το Θεό.

Με αλάνθαστο δείκτη πορείας τη συγκατάβαση του Θεού, ο οποίος "οὓτω ἠγάπησεν τόν κόσμον, ὣστε τόν υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἒδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ΄ ἒχῃ ζωήν αἰώνιον (Ιω. 3,16), επιθυμούμε να απευθυνθούμε προς τους αδελφούς μας χριστιανούς σε ολόκληρη την αφρικανική ήπειρο και όπου γης που υποφέρουν για την πίστη τους.

Τους καλούμε να μείνουν αναλλοτρίωτα πιστοί στην ομολογία αγάπης της πίστεώς μας, μη λησμονούντες ότι ο Κύριος μας διαβεβαίωσε αφενός μεν για το ολέθριο της βίας, τονίζοντας ότι "πάντες οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται" (Ματθ. κστ,52), αφετέρου δε για το αξιόμισθο της αυτοθυσιαστικής ευσεβείας, επισημαίνοντας ότι: "πᾶς ὃστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἒμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγώ ἐν αὐτῷ ἒμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς" (Ματθ. ι, 32-33).

Καλούμε όλους εκείνους που διαπράττουν απάνθρωπες πράξεις θρησκευτικής βίας ή δείχνουν ανοχή προς αυτές, να αναλογιστούν ότι ο Θεός, ως Δημιουργός, Αρχή και Πηγή του κόσμου, είναι Θεός όλων των εθνών και των ανθρώπων, Θεός της Αγάπης, της Πρόνοιας και της Σωτηρίας "κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν" Του για όλα τα δημιουργήματά Του.

Καλούμε εθνικούς και διεθνείς πολιτικούς, ειρηνευτικούς και ανθρωπιστικούς φορείς να ασκήσουν ενεργητικές πολιτικές ανασχέσεως του παραλογισμού της θρησκευτικής βίας με γνώμονα η εκμετάλλευση του θρησκευτικού συναισθήματος και η αδυναμία κατανοήσεως και ανοχής της θρησκευτικής διαφορετικότητας να παύσουν να λειτουργούν ως ο δούρειος ίππος καθαγιάσεως της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας και του θρησκευτικού φανατισμού.

Είναι καιρός οι άνθρωποι να παύσουν να επικαλούνται τον Θεό προς εξυπηρέτηση διχαστικών ή τρομοκρατικών επιλογών, είτε συλλογικών είτε ατομικών. Είναι καιρός να περιθωριοποιηθούν ψυχοπαθολογικές ιδεοληψίες ζηλωτισμού περί κατ΄ επίφασιν εκ Θεού υψηλών αποστολών, πραγματουμένων με χρήση κάθε δυνατού μέσου, ακό­μη και της επιθετικής ή εκδικητικής βίας. Είναι καιρός οι άνθρωποι να παύσουν να πολιτικοποιούν την θρησκεία, να θρησκειοποιούν την πολιτική και να παραχαράσσουν την θρησκευτική πίστη συνάπτοντάς την με τάσεις ολοκληρωτισμού, σωβινισμού και φυλετισμού προς εξύφανση πολέμων ψευδεπίγραφα ιερών.

Στο κατώφλι της τρίτης χιλιετίας από της σωτηριώδους ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού, η ανθρωπότητα αντιλαβάνεται αφενός μεν την διαχρονική εφαρμογή του αξιώματος "ἀνιέρου δέ πόλεως καί ἀθέου ... οὐδείς ἒστι, οὐδ’ ἒσται γεγονώς θεατής"(Πλουτ. Προς Κολώτην Επικούρειον 31), αφετέρου δε την αυτονόητη αρχή ότι ειρήνη δεν είναι δυνατόν να υπάρξει χωρίς ειρήνη μεταξύ των θρησκειών.

Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, ως ο αρχαιότερος φορέας του Ευαγγελικού λόγου στην Αφρική, αγωνίζεται και αγωνιά καθημερινά, για την υπαρκτικὴ μεταλαμπάδευση του λόγου του Χριστού ως οδού προς την αγιότητα και τη θέωση.

Απὸ της θέσεως αυτής ρηξικέλευθα απορρίπτει και κατηγορηματικά αποκυρήσσει κάθε μορφή θρησκευτικής βίας ως αδιέξοδη έκφραση ηθικής συναυτουργίας της πίστεως με τη βία, ως απευκταία έκφραση ευτελισμού και πτώσεως της κορωνίδας της θεϊκής δημιουργίας, του ανθρώπου.

Προς τούτο φιλανθρώπως, διακονικώς και θυσιαστικώς εργάζεται προς ενστερνισμό συνειδότος αγαπητικού και καταλλακτικού, απάδοντος ενστίκτων τυφλών· συνειδότος το οποίο, κινούμενο όχι «πρός τό ὁμοεθνές μόνον, ἀλλά πρός πᾶν τό ὁμογενές» (Κύριλλος Αλεξ. ΡG. 72,686), δύναται να εκβάλλει το παράλογο της βίας και να μεταχαλκευθεί σε κατοικητήριο Θεού· συνειδότος προσωρινώς μεν συναπτομένου προς την γηίνη πατρίδα, παντοτινώς δε αποβλέποντος προς την αληθινή πατρίδα, την Αιώνια Βασιλεία του Θεού. 

Μεγάλη Πόλει της Αλεξανδρείας, 23η Νοεμβρίου 2012

†Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής

Θ Ε Ο Δ Ω Ρ Ο Σ  Β΄

†Ο Γέρων Αξώμης Πέτρος

†Ο Γέρων Πηλουσίου Καλλίνικος                           
†Ο Καμπάλας Ιωνάς                                               
†Ο Ζιμπάμπουε και Αγκόλας Σεραφείμ

†Ο Νιγηρίας Αλέξανδρος                                        
†Ο Καλής Ελπίδος Σέργιος

†Ο Κυρήνης Αθανάσιος                                         
†Ο Καρθαγένης Αλέξιος                                         
†Ο Μουάνζας Ιερώνυμος                                      
†Ο Πτολεμαίδος Προτέριος                                   
†Ο Γουϊνέας Γεώργιος                                      
†Ο Ερμουπόλεως Νικόλαος                                   
†Ο Ειρηνουπόλεως Δημήτριος                                 
†Ο Ζάμπιας και Μαλάουι Ιωακείμ

†Ο Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας Δαμασκηνός

†Ο Μαδαγασκάρης Ιγνάτιος 

†Ο Χαρτούμ Εμμανουήλ                                           

†Ο Καμερούν Γρηγόριος   

†Ο Λεοντοπόλεως Γαβριήλ

†Ο Άκκρας Σάββας 

†Ο Κεντρώας Αφρικής Νικηφόρος

†Ο Κατάγκας Μελέτιος

†Ο Μοζαμβίκης Ιωάννης

Θεμελίωση Οικήματος πολλαπλών χρήσεων των Ορθοδόξων στη Μοζαμβίκη

Με ιδιαίτερη συγκίνηση και υπό καταρρακτώδη βροχή, σήμερα, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, στην μακρινή Μοζαμβίκη, με τα πολλά και ιδιόρρυθμα προβλήματα, πραγματοποιήθηκε η πολυαναμενόμενη θεμελίωση Οικήματος Πολλαπλών Χρήσεων της Ιεράς Επισκοπής.

Ο οικείος Ορθόδοξος Επίσκοπος κ. ΙΩΑΝΝΗΣ,  με τις ευλογίες αλλά και με την ηθική και υλική συμπαράσταση του Προκαθημένου του Αλεξανδρινού Θρόνου, της  Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ Β΄, έθεσε τον θεμέλιο λίθο του εν λόγω οικήματος στον προαύλιο χώρο του Ιερού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών (πίσω από την κόγχη του Ιερού Βήματος), το οποίο πρόκειται να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των Ορθοδόξων που ζουν και δραστηριοποιούνται στην έδρα της Ιεράς Επισκοπής, στο Maputo, την πρωτεύουσα της Μοζαμβίκης.

Το Οίκημα θα στεγάσει το Ιεραποστολικό Κέντρο της Ιεράς Επισκοπής, το  Ελληνικό Σχολείο, την Βιβλιοθήκη, το Κέντρο Νεότητας και Πολιτισμού, πού τώρα στεγάζονται σε ανακατασκευασμένο γκαράζ και λειτουργούν με μεγάλες δυσκολίες, θα καλύψει δε τις αυξανόμενες ανάγκες κατηχήσεων, συνάξεων, επισήμων συναντήσεων με εκπροσώπους άλλων δογμάτων, κάνοντας την παρουσία και την δράση της Ορθόδοξης Εκκλησίας αισθητή.

Αξίζει εδώ να ξαναγίνει μνεία της μεγάλης αγάπης και της ευαισθησίας του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχη μας κ. κ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ Β΄ για την Ιερά Επισκοπή Μοζαμβίκης, όπου, ως Μητροπολίτης Zimbabwe, κατέβαλε υπεράνθρωπες προσπάθειες για την Ιεραποστολή στην Μοζαμβίκη με ιδιαίτερη αγάπη για την Beira, όπου η Ελληνορθόδοξη Κοινότητα αριθμεί εκατό και πλέον έτη ζωής (έτος ίδρυσης το 1896 ).

Στην Τελετή θεμελίωσης παραβρέθηκαν όλοι οι Ορθόδοξοι της περιοχής, ενώ πραγματοποιήθηκε καλλιτεχνική εκδήλωση με τραγούδια και παραδοσιακούς χορούς από τα παιδιά του Ελληνικού Σχολείου της Ιεράς Επισκοπής.

Επίσκεψη αγάπης του Ορθόδοξου Σχολείου της Μοζαμβίκης στο Καθολικό Ορφανοτροφείο Casa da Criança Madre Maria Clara

 

 

Σήμερα το πρωί ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης μαζί με τους στενούς συνεργάτες του είχαν την ευκαιρία να συνοδεύσουν τους μαθητές του Ορθόδοξου Σχολείου της Ιεράς Επισκοπής Μοζαμβίκης σ' ένα μεγάλο και υποδειγματικό ίδρυμα του Μαπούτο: Το Ορφανοτροφείο Casa da Criança Madre Maria Clara, που υπάγεται στην ιεραποστολική προσπάθεια της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Σημειωτέον, το ίδρυμα στηρίζεται ηθικά και υλικά από την Βασίλισσα της Ισπανίας Σοφία.

Εκεί είχαν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να εκφράσουν την αγάπη τους στα εμπερίστατα παιδάκια, να τους προσφέρουν ενδεικτικά δώρα και να συνομιλήσουν μαζί τους φιλικά. 

Ο Επίσκοπος κ. Ιωάννης δίδαξε επιτόπου τα παιδιά της Ορθόδοξης Εκκλησίας πώς και γιατί επιβάλλεται ο Εθελοντισμός στη σύγχρονη απαιτητική κοινωνία, υπογραμμίζοντας ότι όσα δύναται να κατορθώσει η Αλληλεγγύη δεν μπορούν να συντελεσθούν από την κρατική μέριμνα.

Εικόνες από την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού στο Maputo

  Είναι απόγευμα της 14ης Σεπτεμβρίου 2012 στον Καθεδρικό Ναό μας. Ο Επίσκοπός μας κ. Ιωάννης, με την παρουσία των παιδιών του Σχολείου μας, τελεί τον Εσπερινό και ψάλλει τους μεγαλόπνοους Χαιρετισμούς του Σταυρού, ώστε η νέα ορθόδοξη γενιά της Μοζαμβίκης, η "μικρά ζύμη" του τόπου, να μεταλαμβάνει της λειτουργικής ζωής της Εκκλησίας.  

 

Η εορτή του Δεκαπενταύγουστου στο Maputo

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάστηκε ο Δεκαπενταύγουστος από την Εκκλησία που παροικεί στο Μαπούτο της Μοζαμβίκης, όπως μαρτυρούν οι ανωτέρω φωτοστιγμές. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Κοίμηση της Θεοτόκου γιορτάζεται για πρώτη φορά στον τόπο αυτόν, μετά την Επανάσταση του 1974 και μάλιστα με ευπρεπισμό του Επιταφίου της Θεοτόκου. 

Τα παιδιά του Ελληνορθόδοξου Σχολείου της Επισκοπής στόλισαν, λοιπόν, τον θεομητορικό Επιτάφιο και συμμετείχαν τόσο στον πανηγυρικό Εσπερινό της παραμονής, όσο και στην Θεία Λειτουργία της Εορτής, στην οποία προέστη ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης Ιωάννης, ο οποίος, στο επίκαιρο κήρυγμά του, μετέφερε προς το εκκλησίασμα τις πατρικές ευχές κι ευλογίες του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. κ. Θεοδώρου Β΄. 

Το απόγευμα εψάλη η προς την Παναγία μας Παράκληση, στο τέλος της οποίας έγινε η Λιτάνευση του Επιταφίου, ενώ η Χορωδία απέδωσε τα Εγκώμια προς την Χάρη Της. 

Ακολούθησε -όπως πάντα- εορταστικό κέρασμα στον προαύλιο χώρο της Επισκοπής με τη συμμετοχή όλων των παρευρισκόμενων Ορθοδόξων.

Συμβολική χειρονομία δύο Δημοτικών Σχολείων της Ζακύνθου προς τα παιδιά του Σχολείου της Επισκοπής Μοζαμβίκης

Με μεγάλο ενθουσιασμό και αγάπη οι μαθητές δύο Δημοτικών Σχολείων της Ζακύνθου, δηλαδή του Σχολείου Δερματούσας και και των Γερακαρίων, των τάξεων Γ΄, Δ΄,  Ε΄, και ΣΤ΄, υιοθέτησαν το μήνυμα: «Δεν πετάμε τίποτα» και, στο πλαίσιο των σχεδίων εργασίας των μαθημάτων τους, κατασκεύασαν αντικείμενα - έργα τέχνης από πλαστικά μπουκάλια ανακύκλωσης, από γυάλινα μπουκάλια, χαρτόκουτα, από κοχύλια και διάφορες πέτρες, πηλό, χαρτί και ό,τι άλλο δημιουργικό σκέφτηκαν τα παιδιά, για να φτιάξουν το δικό τους «παζάρι» με την λήξη των σχολικών μαθημάτων, αλλά με απώτερο σκοπό την προσφορά προς τον συνάνθρωπό μας που έχει μεγαλύτερη ανάγκη από εμάς. 

Το ενδιαφέρον τους έστρεψαν προς τους μαθητές του Σχολείου της Ιεράς Επισκοπής Μοζαμβίκης. Οι μαθητές των δύο αυτών ζακυνθινών σχολείων ευαισθητοποιήθηκαν, έχοντας παρακολουθήσει τις δημοσιεύσεις πολλών φωτογραφιών και videos ηλεκτρονικό Νυχθημερόν και τις σχετικές ανταποκρίσεις του υπεύθυνου σύνταξής του Πρωτοπρεσυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτη Καποδίστρια, όταν, κατά τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2012 βρέθηκε στην Μοζαμβίκη, βοηθώντας τον Επίσκοπό μας κ. Ιωάννη, στο ιεραποστολικό έργο του. 

Τα συμβολικά ποσά που συγκεντρώθηκαν θα προωθηθούν στην Επισκοπή μας, για τις άμεσες χρείες των παιδιών μας!

Το ανωτέρω φωτογραφικό υλικό προέρχεται από τον "παζάρι" των δύο Δημοτικών Σχολείων της Ζακύνθου και φρόντισε σχετικά η Καθηγήτρια Αγγλικών κ. Υπερμαχία Χριστοδούλου.

Από την θέση αυτή συγχαίρουμε κι επαινούμε τα παιδιά και τους δασκάλους τους για την ωραία σκέψη και την υλοποίησή της!!! Εύγε!!!

Ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης στην 19η σύναξη της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας

Πράγα, 26-29 Ιουνίου 2012

«Προκλήσεις δημοκρατίας σε περιόδους παγκόσμιας οικονομικής κρίσης»

Η φετινή Γενική Συνέλευση με το συγκεκριμένο θέμα, αποτελεί την συνέχεια και την ολοκλήρωση κατ έναν τρόπο μιας  συζήτησης πάνω στο ζήτημα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που διεξάγεται στα πλαίσια της Δ.Σ.Ο. Συζήτηση η οποία ξεκίνησε τον Μάιο του 2009 με την διοργάνωση συνεδρίου στην Ελλάδα με θέμα: «Η Ορθόδοξη κοινότητα σε δοκιμασία από την παγκόσμια οικονομική κρίση».

Στην συνέχεια το ίδιο έτος στο Βελιγράδι, η Γενική Συνέλευση είχε σαν κεντρικό της θέμα: «Η παγκόσμια οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της στην κοινωνική – πνευματική – πολιτιστική παράδοση της Ευρώπης. Ο ρόλος της Ορθοδοξίας», ενώ το μεθεπόμενο έτος το 2011 στο Παρίσι, το κεντρικό θέμα ήταν: «Οι θρησκευτικές αξίες στον κόσμο της οικονομικής κρίσης».

Μιας συζήτησης η οποία κατ έναν τρόπο μας προσέδωσε ερεθίσματα και μας οδήγησε σε ουσιαστικές προτάσεις χρήσιμες για κάθε κοινοβουλευτικό γυναίκα ή άντρα και για κάθε πολίτη ο οποίος ασχολείται με τα σύγχρονα φαινόμενα της πολιτικής.

Το φετινό θέμα δεν έρχεται μόνο ως φυσική εννοιολογική συνέχεια των προηγουμένων θεμάτων, αλλά επιλέγεται και ως φυσική απόληξη του πλούσιου προβληματισμού που αναπτύχθηκε και που μέσα από αυτόν αναδείχθηκαν ερωτήματα που έχουν να κάνουν με την ίδια την υπόσταση της δημοκρατίας και της κοινοβουλευτικής ηθικής και πρακτικής.

Έτσι και ενώ διάφορες αναλύσεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας και αναφέρονται στα αίτια που προκάλεσαν την οικονομική κρίση, ενώ διάφορες προτάσεις κατατίθενται και συζητούνται και αναφέρονται στον τρόπο υπέρβασής της, παράλληλα διαπιστώνεται ότι κατά την περίοδο αυτή, ανεδείχθησαν εξωθεσμικά κέντρα λήψης αποφάσεων διαχείρισης της κρίσης.

Η κρίση συνεχίζεται και φέτος ένα μεγάλο μέρος του κόσμου και ιδιαίτερα των οικονομικά αδυνάτων βιώνει με ένταση. Τις πολιτικές διαδικασίες οι οποίες λαμβάνουν χώρα την περίοδο της οικονομικής κρίσης, στο όνομα μάλιστα της υπέρβασής της, χαρακτηρίζει το έλλειμμα δημοκρατικών σταθερών.

Έτσι, το ψήφισμα στο οποίο κατέληξε η Γ.Σ. της Δ.Σ.Ο το 2009 αναφέρει:

«…Οι οικονομικές πολιτικές των χωρών σχεδιάζονται, επιβάλλονται και υλοποιούνται από εξωθεσμικά κέντρα της οικονομίας και της παραοικονομίας…

…Είναι αναγκαίο σήμερα, ίσως όσο ποτέ, και αποκτά ιδιαίτερη αξία στην εποχή μας να επαναβεβαιώσουμε τον ρόλο του κράτους, οριοθετώντας τον, με βάση τα ανθρώπινα δικαιώματα και την υποχρέωσή του να διασφαλίζει την ανθρώπινη ελευθερία, σε σχέση με τις βλέψεις ομάδων και συμφερόντων που επιδιώκουν να χειραγωγήσουν τον άνθρωπο…

…Σήμερα είναι αναγκαίο, όσο ποτέ άλλοτε, ο πολιτικός κόσμος να ανταποκριθεί στην κλήση να κατανοήσει την ανάγκη της ριζικής ανατροπής αυτού του τοπίου, προκειμένου η έννοια της Δημοκρατίας αλλά και της χρηστής Πολιτείας να επανέλθει στο προσκήνιο των πολιτικών πραγμάτων.

Τα κοινοβούλια, θεσμικά όργανα της Δημοκρατίας, πρέπει με πολιτικά κριτήρια και μόνο να λαμβάνουν αποφάσεις υπέρ του συμφέροντος των πολλών, προστατεύοντας τους αδύναμους.

Ο κάθε εκπρόσωπος του λαού καλείται να κατανοήσει την ανάγκη ανάληψης των αναγκαίων πρωτοβουλιών που θα ανατρέψουν την παρούσα κατάσταση, επαναφέροντας την πολιτική στο προσκήνιο των πραγμάτων…».

Στο ίδιο θέμα το ψήφισμα της Συνέλευσης των Παρισίων επίσης αναφέρει:

«…Εδώ και πολύ καιρό οι πολύμορφες χρηματοδοτικές αγορές ενίσχυσαν παραγωγικές δραστηριότητες, συμβάλλοντας στην οικονομική ανάπτυξη. Η ολοένα και μεγαλύτερη, όμως, κινητικότητα της παγκόσμιας αγοράς κεφαλαίων, χωρίς τη σύνδεση με την πραγματική βάση της οικονομίας, οδήγησε στα αποτελέσματα που βιώνουμε στις μέρες μας. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη βαθμιαία απώλεια της ικανότητας των κρατών να κατευθύνουν την εθνική χρηματοοικονομική τους δυναμική, οδήγησαν τη διεθνή οικονομία σε βαθειά κρίση…».

Η φετινή λοιπόν Γενική Συνέλευση καλείται να προσεγγίσει σε βάθος ζητήματα τα οποία καταγράφηκαν και αναφέρθηκαν σε παλαιότερες εκδηλώσεις της Δ.Σ.Ο.

Παρακάμπτοντας την κάθε περιπτωσιολογία, θα πρέπει η συζήτηση να προχωρήσει στο κέντρο του προβλήματος και να αναδείξει παθογένειες του συστήματος, προτείνοντας παράλληλα και λύσεις.

Παρατηρείται έλλειμμα δημοκρατίας στα εντεταλμένα όργανα λήψης αποφάσεων για την διαχείριση της οικονομικής κρίσης;

Έχει περιέλθει πολιτική εξουσία σε εξωθεσμικά κέντρα λήψης αποφάσεων για οικονομικά ζητήματα που αφορούν την ανθρωπότητα? Αν ναι μια τέτοια πρακτική σε ποιους τομείς καταγράφεται και πως αυτή πιστοποιείται;

Το δημοκρατικό κοινοβουλευτικό πολίτευμα είναι σε θέση να αναπτύξει τα απαραίτητα αντανακλαστικά ώστε να λαμβάνει γρήγορες αποφάσεις ανταποκρινόμενο στις απαιτήσεις των αγορών;

Απαιτείται περαιτέρω θεσμική θωράκιση (π.χ. αυξημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία ή διενέργεια δημοψηφισμάτων) αποφάσεων που λαμβάνονται και οι οποίες επηρεάζουν κατά τρόπο άμεσο και καταλυτικό την ζωή των πολιτών;

Ποιοι άλλοι τρόποι θωράκισης της Δημοκρατίας και της κοινοβουλευτικής ηθικής διαφαίνονται ως πιθανοί προκειμένου να προστατευθούν οι πολίτες από τις αυθαιρεσίες των αγορών;

Σε μια διαδικασία αποκατάστασης της λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών στα πλαίσια της «αγοράς» και σε μια προσπάθεια κοινωνικού ελέγχου των πρακτικών των αγορών, πιο ρόλο μπορούν να έχουν οι πνευματικοί – πολιτισμικοί θεσμοί της Δημοκρατίας;

Προκειμένου ένα νέο οικονομικό - χρηματιστηριακό προϊόν, δημιούργημα των τεχνολογικών επιτευγμάτων του καιρού μας, να εισέλθει στην οικονομική αρένα  και πιθανόν να επηρεάσει τις ζωές εκατομμυρίων πολιτών, επιφέροντας παράλληλα ιλιγγιώδη κέρδη στους διαχειριστές αυτού του προϊόντος, είναι σκόπιμο να θεσμοθετηθούν διαδικασίες «πιστοποίησης χρηστής χρήσης και πρακτικής», του εν λόγω  προϊόντος;

VIDEO:  Ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης αναγιγνώσκει το Μήνυμα του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄